25.6.14

"Τον άρτον ημών τον επιούσιον"





Ο όρος Αρτοκλασία σημαίνει ο τεμαχισμός του άρτου και χρησιμοποιείται μόνο στη Λειτουργική
Εσφαλμένα λέγεται και αρτοπλασία.Έτσι στη Λειτουργική αρτοκλασία λέγεται ο τεμαχισμός άρτων που προηγουμένως έχουν ευλογηθεί από ιερέα ή Αρχιερέα και στη συνέχεια διανέμονται στο εκκλησίασμα. Οι ευλογούμενοι άρτοι είναι πέντε, ισάριθμοι δηλαδή μ΄ εκείνους που ευλόγησε ο Χριστός στην έρημο και στη συνέχεια διανεμήθηκαν στο πλήθος. Μαζί με τους άρτους ευλογούνται επίσης μικρές ποσότητες οίνου και ελαίου που φέρονται σε μικρές φιάλες.
Η Αρτοκλασία γίνεται και κατά την ακολουθία του όρθρου, αλλά κυρίως κατά τον εσπερινό της παραμονής δεσποτικής ή θεομητορικής εορτής, που αποσκοπεί όχι μόνο στο συμβολισμό ιερού γεγονότος αλλά και σε θεραπεία πρακτικής μοναστικής ανάγκης. Στα μοναστήρια, δηλαδή, οι μοναχοί αφού νήστευαν ολόκληρη την ημέρα της παραμονής κάθε μεγάλης εορτής, ήταν υποχρεωμένοι μα παραμείνουν στο ναό και να μην απομακρυνθούν, μετά τον εσπερινό, προκειμένου να συνεχίσουν την ολονυκτία και να τύχουν δια της αρτοκλασίας "παραμυθίας" και "στήριξης". Η ευλογία των άρτων, ανά πέντε, του οίνου ("ανά στάμνον μεστήν") καθώς και του ελαίου γινόταν με σύντομη ευχή αμέσως μετά τη λεγόμενη "λιτή", (έπειτα από τη μεγάλη δέηση), περί το τέλος του εσπερινού. Ακολουθούσε ο τεμαχισμός και η διανομή από τον "κελλαρίτη" που βρίσκονταν στον νάρθηκα ή την λιτή, δηλαδή στο χώρο μεταξύ νάρθηκα και κυρίως ναού, όπου τελούταν η δέηση της "λιτής", εξ ου και η ονομασία του χώρου. Μετά τον άρτο διανέμονταν, κατά το Τριώδιο και "ανά εξ ισχάδες ή φοίνικες" (= ανά 6 σύκα ξερά ή χουρμάδες) και από "ενός κρασοβολίου οίνος" (= ένα ποτήρι κρασί). Το έλαιο που ευλογούνταν πιθανώς χρησιμοποιούταν στο μεγάλο κανδήλι του τιμώμενου Αγίου. Πολλοί υποστηρίζουν ότι στη διανομή συμμετείχαν και οι πτωχοί.
Με το πέρασμα όμως του χρόνου, σήμερα, η αρτοκλασία μετατέθηκε και στις πρωινές λειτουργίες.


Ας φτιάξουμε λοιπόν και εμείς τους δικούς μας άρτους!


ΥΛΙΚΑ
 2 κιλά αλεύρι γ.ο.χ
70  γρ. μαγιά νωπή
1 φλ τσαγιού χλιαρό νερό
1 και 1\2 ποτήρι ζάχαρη, 
1 ποτήρι καλαμποκέλαιο ή οποιοδήποτε σπορέλαιο, 
1 κ.γ μαχλέπι σε σκόνη  
1 κ.γ κοφτό μαστίχα σκόνη  
1\2 κ.γ αλάτι
1 κ.γ γεμάτο κανέλα
ΕΠΙΚΑΛΥΨΗ
ζάχαρη άχνη & σουσάμι.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Λιώνουμε τη μαγιά σε χλιαρό νερό.
Σε μεγάλη λεκάνη βάζουμε το αλεύρι και όλα τα υπόλοιπα υλικά. 
Προσθέτουμε τη λιωμένη μαγιά, ανακατεύουμε και ρίχνουμε νερό μέχρι 
να έχουμε μια ζύμη όχι πολύ σκληρή. 
Ζυμώνουμε και αφήνουμε να φουσκώσει 30 λεπτά. 
Ξαναζυμώνουμε και αφήνουμε πάλι να φουσκώσει. 
Τέλος ζυμώνουμε τους άρτους σε σχήμα στρογγυλό και τους τοποθετούμε
 σε λαδωμένα στρογγυλά ταψιά. 
Με χέρια λαδωμένα πιέζουμε να απλωθεί ομοιόμορφα η ζύμη παντού στο ταψι.

Αφήνουμε πάλι να φουσκώσει καλά (περίπου 1 ώρα ) και πρίν τους βάλουμε για ψήσιμο 
τρυπάμε σε 3 σημεία προσεκτικά , μην ξεφουσκώσει η ζύμη ,  
με μια οδοντογλυφίδα  , ραντίζουμε με νερό πασπαλίζουμε με σουσάμι.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο , στους 180 βαθμούς 
μέχρι να πάρουν χρώμα
Ο χρόνος ψησίματος κυμαίνεται στη 1 ώρα περίπου. 
Όταν βγουν από τον φούρνο  πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και 
τέλος τους αφήνουμε  να κρυώσουν πάνω σε σχάρα.


Καλή επιτυχία!


Ας δούμε τι λέει και ο  κ. Σπ. Ι. Ασδραχάς 


Το παλιό του όνομα επιβίωσε στο θρησκευτικό τελετουργικό, για να επανέλθει αργότερα, ιδίως με τον εξελληνισμό κατά τον 19ο αιώνα της πολυμιγούς ορολογίας: ο Αρτος.
Η κατασκευή του έγινε «αρτοποιία», το προϊόν όμως διαιώνισε το νεότερο σημαίνον του: ψωμί. Σήμερα μιλάμε για «αρτίδια», δηλαδή ψωμάκια, μόνο που το σημαινόμενο των αρτιδίων ανακρατά ένα, και όχι όλα, τα σημασιολογικά του επίπεδα. Ο άρτος, η αρτοκλασία (τα παράλληλά της «μπουκούνια» και φέτες), ο άρτος ημών ο επιούσιος διαιωνίστηκαν στο τελετουργικό τους πλαίσιο, χωρίς να συγχωνεύονται με τον τρέχοντα λόγο και την καθημερινή βιωτή. Ο εκκλησιαστικός άρτος και τα κλάσματά του, τα «αντίδωρα» της μεταλαβής είναι γευστικώς διαφορετικά από το καθημερινό, το «επιούσιον» ψωμί. Στα τουρκικά το ψωμί λέγεται «εκμέκ», από την πρώτη ύλη όμως του ψωμιού προκύπτουν πολλά παράγωγα, υλικά ταυτοχρόνως και λεκτικά: από τις «λαλαγκίτες» ή τηγανίτες και τα τηγανόψωμα, ώς πολλά άλλα, ανάμεσά τους οι «λουκουμάδες» -που σημαίνουν χαψιές- και το εκμέκ κανταΐφι», το καταΐφι, γλυκίσματα με ένα λόγο και συγχρόνως τροφές. Το «εκμέκ» στη δική μας γλώσσα ανακράτησε την τελευταία σημασία. Ωστόσο, στην τουρκοκρατούμενη Καβάλα στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι καπνεργάτες κινητοποιήθηκαν δυναμικά για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, ένας φρόνιμος οθωμανός νομάρχης τούς δικαίωσε λέγοντας ότι πρόκειται για «εκμέκ καβγασί», για διένεξη για το ψωμί, για τους όρους συντήρησης αλλιώς, γιατί το ψωμί ήταν συνώνυμο (όπως και σήμερα) με τη διατροφή και συναιρούσε το περιεχόμενο του «καλαθιού της νοικοκυράς».

Το ψωμί δεν είναι ένα ενιαίο παρασκεύασμα ούτε της ίδιας ποιότητας και σχήματος. Ενα από τα τελευταία επιβιώνει στη λέξη «κουλούρι». Στους μέσους χρόνους το ψωμί διακρινόταν σε τρεις κατηγορίες, η τελευταία από τις οποίες υποδιαιρούνταν για να καταλήξει στο πιτουρένιο ψωμί. Ο Φαίδων Κουκουλές έχει γράψει εμπεριστατωμένες σελίδες για τις ποιότητες, τα ονόματα, τις πρώτες ύλες, τους τρόπους παρασκευής αυτής της βασικής τροφής των ανθρώπων.

Οπως ο άρτος, έχει και το ψωμί την πολυσημία του: δεν έχω την πρόθεση να ανακαλέσω ετυμολογίες και σημασίες, θα θυμίσω μόνο ότι ανάμεσα στις σημασίες του ψωμιού, μία σημαίνει εισόδημα, εισόδημα που παρέχεται. Η σημασιολογική κλίμακα δεν έχει λίγες βαθμίδες, αν μάλιστα σ' αυτή συγκαταλεχθούν τα παράγωγα - λόγου χάρη «ψωμίζω», «ψωμοζήτας», «ψωμομένος», «ψωμοτύρι», όπου το δεύτερο συνθετικό σημαίνει «προσφάγιον», και άλλα πολλά. Εισόδημα: από τη διανομή των φορολογικών και φεουδαλικών προσόδων στη μεσαιωνική Κύπρο ως το «ψωμί», δηλαδή το αξίωμα, προυχόντων και αρματολών, λέξη και λειτουργία που επιβιώνει στο δημοτικό τραγούδι («εσείς αν θέλετε ψωμί κι αν θέλετε πρωτάτα, το Χρίστο να σκοτώσετε, τον καπετάν Μιλιόνη»). Ας ξεφύγουμε όμως από το πέλαγος των πολυσημιών, για να μείνουμε σε ό,τι αποκαλούμε «ψωμί», αυτήν την τροφή που είχε ως πρώτη ύλη τη ζύμη και ως βασικό τρόπο μεταποίησης τον οικογενειακό ή δημόσιας εξυπηρέτησης φούρνο - την «παρηγοριά του κόσμου», όπως είπε ένας ποιητάρης του 18ου αιώνα. Ζύμη: αν έχει ως πρώτη ύλη το σιτάρινο αλεύρι, έχει επίσης και το αλεύρι άλλων δημητριακών - σίκαλη, κεχρί, κριθάρι κι αργότερα αραβόσιτο, χωριστά ή σε ανάμειξη, στην οποία μπορεί να υπεισέλθει και η βρώμη. Το σιταρένιο ψωμί ήταν «χάσικο», καθαρό, το καλύτερο κοσκινισμένο από «μεταξωτή» σίτα - άφηνε συνεπώς πολλά «αποσικάδια», αλλιώς πίτουρα· απ' αυτά έκαναν το σκυλόψωμο, την τροφή των σκύλων. Σκυλόψωμο, ωστόσο, αποκαλούσαν και το καλαμποκίσιο ψωμί, γιατί κατά μία εκδοχή δεν μπορούσε να γίνει τελετουργικός «Αρτος».

Ας αφήσουμε το απέραντο πέλαγος που δύσκολα «κατασβαίνεται» και στο οποίο ξανοιχτήκαμε, ας λησμονήσουμε το ψωμί που παράγεται στο σπίτι για το σπίτι κι ας περιοριστούμε στο ψωμί της αγοράς (διατίθεται σε σταθερά σημεία, αλλά και από γυρολόγους) και στον τρόπο διαμόρφωσης της τιμής του. Από τη σκοπιά των οικονομικών νοοτροπιών, ο τρόπος αυτός διχάζεται: είτε παραμένει σταθερή η τιμή είτε προσαρμόζεται στην κίνηση των τιμών και στις μεταβολές της αξίας του νομίσματος των καθημερινών συναλλαγών. Κυριαρχεί βέβαια η τελευταία, αλλά διασώζεται η σταθερή τιμή με τεχνάσματα: για να διατηρηθεί η σταθερή τιμή, μειώνεται το βάρος της μονάδας του ψωμιού, του «καρβελιού» -δεν θα λέγαμε της «φρατζόλας», για τους χρόνους στους οποίους αναφερόμαστε, γιατί η λέξη και το πολιτισμικό της αντίκρισμα δεν ανήκουν στη χρονικότητα στην οποία εμμένουμε και την εικονογραφεί το οθωμανικό παράδειγμα. 

Υπενθυμίζω ότι, απ' όσο ξέρω (και μπορεί να λαθεύω) η εικονογραφία παρασταίνει το ψωμί ως στρογγυλό και ότι η πινακωτή από τα τετράγωνά της βγάζει καρβέλια στρογγυλά και όχι τετράγωνα αν και ως προς άλλα φαγώσιμα το ταψί προσδιορίζει άλλα σχήματα· στην πινακωτή το στρογγυλό σχήμα πλάθουν τα χέρια, οι φούχτες. Θα υπενθυμίσω επίσης ότι ο Μπετελέμ είχε επισημάνει το γεγονός ότι στη Σοβιετική Ενωση είχε επιβιώσει, σε τόσο διαφορετικές συνθήκες, με αρχή της σταθερής τιμής, χωρίς όμως το προκαπιταλιστικό της σύνδρομο, τη μείωση του βάρους ή του όγκου. Ας ολοκληρώσουμε και το σημερινό υδροκέφαλο σημείωμα με ένα οθωμανικό παράδειγμα, χωρίς, εξυπακούεται, να πραγματευθώ την κίνηση της τιμής του ψωμιού και την αλλαγή της νομισματικής μονάδας.

Ετσι, στα 1600 αγόραζε κανείς στην Πόλη με έναν ακτσέ 200 δράμια ψωμιού· στα 1624 και στα 1640 150 δράμια. Μέσα στη χρονιά μπορούσε να συμβούν παρόμοιες αυξομοιώσεις. Τι τις καθόριζε σε μια αγορά που επέβαλλε με διάφορους τρόπους την τιμή της πρώτης ύλης και εξισορροπούσε τις διαφορετικές τοπικές τιμές (των τόπων προέλευσης των σιτηρών) με αναμείξεις των εισαγόμενων προϊόντων; Κατά κύριο λόγο η αλλαγή της εσωτερικής αξίας του νομίσματος. Πρόκειται για το σιταρένιο ψωμί κι αυτό έχουν υπόψη τους οι οθωμανικοί κανονισμοί του 15ου αιώνα, που διαπιστώνουν ωστόσο και το χειροτέρεμα της ποιότητάς του.

Η μερική, ωστόσο, και νομισματική μονάδα δεν καθόριζαν και τις ανάγκες του διατροφικού προτύπου, όπου τα δημητριακά με διάφορους τρόπους αποτελούσαν τη βάση της διατροφής, συνδυαζόμενη φυσικά και με άλλα προϊόντα - γαλακτοκομικά, ψάρια και όστρακα, πεταλίδες, κρέατα, καρπούς, λάχανα και ζαρζαβατικά, αλίπαστα και άλλα. Για την αγορά του περιούσιου άρτου, θα έπρεπε να διατεθούν περισσότερα χρήματα από εκείνα που υποδεικνύουν οι μετρικές και νομισματικές μονάδες. Ανάγκη, λοιπόν, χρηματικών διαθεσιμοτήτων, για τους φτωχούς μεροκαματιάρηδες.

Μολονότι το τελευταίο υπάρχει, δεν αποτελεί τον μοναδικό τρόπο αμοιβής της εργασίας ούτε το θερμόμετρο της οικονομίας των ανθρώπων του μόχθου. Το ίδιο συμβαίνει με τον μισθό - τον «λουφέ», που κατάντησε συνώνυμο της αποφυγής της εργασίας («λουφάζει», «κάνει λούφα», που δεν έχει σχέση με το ομώνυμο θαλασσοπούλι). Του κοσμάκη, που μετέχει στην αγορά της πόλης, τα εισοδήματα δεν είναι ταυτόσημα με το μεροκάματο ή αλλιώς μεροδούλι: προέρχονται και από τη λιανική μεταπρασία, τη μικροεμπορία, το εισόδημα του ψαρά, του νερουλά, του υπαίθριου ή στεγασμένου πωλητή, από τον μικρό μισθό του ιμάμη και τόσων άλλων κυτταρικών συντελεστών της οικονομίας.

Το καθ' εαυτό ημερομίσθιο αφορά ένα κλάσμα αυτής της προκαπιταλιστικής, με διαβαθμίσεις εσωτερικές, οικονομίας. Μοιάζει ως υψηλό, δηλαδή με ισχυρή αγοραστική δύναμη ως προς το ζωτικό ελάχιστο, είτε το ημερομίσθιο αυτό είναι αγροτικό είτε είναι βιοτεχνικό. 
Ο χρόνος του πρώτου είναι το φως της ημέρας: μικρότερο τον χειμώνα, μεγαλύτερο το καλοκαίρι. 
Ωστόσο οι νύχτες δεν είναι άεργες και οι αποσπερίδες γίνονται χρόνος εργασίας, όχι όμως ωρομίσθιες. 
Το ζήτημα είναι η έκτασή του και η περιοδικότητά του, μικρότερη εμφανώς στον πρωτογενή τομέα, μεγαλύτερη όταν ο δουλευτής γίνεται μισθωτός, «ρογιασμένος», στα κοπάδια λόγου χάρη, αλλά και στις πολύμορφες υπηρεσίες.

Θα πηγαίναμε μακρυά, αν θίγαμε το πλοκάμι στο οποίο υπόκειται η αφηρημένη έννοια «ημερομίσθιο» και αναγκαστικά θα γινόμαστε ο χορός της τραγωδίας του δικαιώματος στην εργασία και της αποδομούμενης κατάκτησης των δικαιωμάτων της εργασίας.

 *Ο κ. Σπ. Ι. Ασδραχάς είναι ιστορικός.











11.11.13

Τυρόψωμάκια με βασιλικό και πιπεριές!


 Καλησπέρα , καλησπέρα 
ξεκινάει η εβδομάδα με ζεστό - ζεστό ψωμάκι ! 


Υλικά 

500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κ.λ ζάχαρη
1 φακελάκι μαγιά
1  κ.γ. αλάτι
1 κ 1/2 κ.σ ξερό βασιλικό 
2 κούπες τριμμένη παρμεζάνα 
ή 
άλλο κίτρινο σκληρό τυρί της αρεσκείας μας
1/2 κούπα κόκκινες πιπεριές κομμένες σε μικρά κομμάτια



4 κ.σ λάδι

50 ml.γάλα φρέσκο

250 ml. νερό χλιαρό


Υλικά για την επιφάνεια (προαιρετικά) 

Σουσάμι - μαυροκούκι 
και 
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη , ανακατεμένη με ελαιόλαδο κ λίγο βασιλικό


Ετοιμασία 

Σε ένα μπόλ ανακατεύουμε όλα τα στερεά υλικά , 
έπειτα προσθέτουμε τα υγρά υλικά και ζυμώνουμε
έως ότου έχουμε μια  μαλακή ζύμη.

Αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει για την επόμενη 1 ώρα.

"Ξεφουσκώνουμε" την ζύμη και πλάθουμε τα ψωμάκια μας και αραδιάζουμε 
με ταψί στρωμένο με λαδόκολλα.

Σκεπάζουμε ελαφρά με μια πετσέτα κουζίνας και 
αφήνουμε να φουσκώσουν πάλι για 30 λεπτά.

Εάν θέλουμε αλείφουμε με το μείγμα ελαιόλαδου-σκόρδου-βασιλικού , 
και πασπαλίζουμε με σουσάμι.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς , 
για περίπου 18-20 λεπτά.







Καλή επιτυχία! 

15.10.13

Πιο σπιτικές γαλακτοφέτες δεν γίνεται!


Υλικά για το παντεσπανι

6 αυγα
180 γρ ζαχαρη
150 γρ αλευρι -  3κουταλιές σούπας κακαο αυτα τα ανακατευουμε μαζι


Υλικά για την κρέμα

½ λιτρο γάλα  
4 κ.σ ζάχαρη
4 κ.σ νισεστέ
4 φυλα ζελατίνη
1 κ.γ μέλι
¼ λιτρο κρέμα γάλακτος







Εκτέλεση
Αναβουμε τον φουρνο στους 200 βαθμους
Χτυπαμε τα αυγα με την ζαχαρη και σχεδον ενα κουταλι σουπας νερο αεριουχο,να αφρατεψουν καλα.
Ριχνουμε και το αλευρι με το κακαο,τα χτυμαμε για λιγο
Σε ενα ταψι του φουρνου βαζουμε μια λαδοκολα ,ριχνουμε μεσα το χυλο και προσεχουμε να ειναι ενα λεπτο στρωμα.
Ψήνουμε για 15 λεπτα




Για την κρέμα

Βαζουμε την ζελατινα σε κρυο νερο να μουλιασεί και όταν ειναι έτοιμη ,
 στραγγίζουμε απο το νερό.


Βάζουμε τη 1/2 ποσότητα από γαλα σε μια κατσαρολα  
να ζεσταθεί , προσθέτουμε την ζελατίνα
ανακατεύουμε καλά και συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα
προσθέτουμε τη ζαχαρη και το νισεστέ
το υπόλοιπο γάλα και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά μας
και να γίνει η κρέμα μας ,
 προσθέτουμε το μέλι & αφηνουμε να κρυώσει.
Χτυπάμε την σαντυγί.
Ομογενοποιούμε τα 3 μείγματα (κρέμα + σαντυγί + ζελατίνα) ανακατεύοντας απαλά.
Αφήνουμε τη κρέμα μας να "σταθεί" για λίγη ώρα στο ψυγείο
(ή αν βιάζεστε όπως εμείς , σερβίρετε αμεσως .... )
Κόβουμε  το παντεσπάνι στα δύο και βάζουμε στην μέση την κρέμα.

Καλή επιτυχία!













26.9.13

Λαχανικά στο ποτήρι!



τα υλικά που θα χρειαστούμε για 6 ρηχά ποτηριά

2  καρότα , σε λεπτές φέτες
6 μελιτζάνες σε λεπτές φέτες
1 κρεμμύδι ξερό σε λεπτές φέτες
2 πιπεριές κόκκινες σε λεπτές φέτες
2 κολοκύθια σε λεπτές φέτες
2 ντομάτες σε 12 φέτες
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο
120 γρ τυρί κρέμα
1 πρέζα θυμάρι
6 φύλλα βασιλικό
ελαιόλαδο
1/2 κ.γ ζάχαρη

πως θα το φτιάξουμε

Ψήνουμε τις μελιτζάνες σε δυνατή φωτιά και απο τις 2 πλευρές μέχρι να πάρουν χρώμα.
Τις αλατοπιπερώνουμε και πασπαλίζουμε με ζάχαρη θυμάρι και ελαιόλαδο.
Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία με τις ντομάτες. Κάνουμε το ίδιο με όλα τα υπολοιπά λαχανικά , μόνο που τα υπόλοιπα δεν τα πασπαλίζουμε με την ζάχαρη.
Παίρνουμε 6 ρηχά γυάλινα χοντρα ποτήρια και τοποθετούμε τα λαχανικά σε στρώσεις
(μελιτζάνα , πιπεριά , καρότο , κρεμμύρι , κολοκύθι , ντομάτα)
Αλατοπιπερώνουμε χωριστά κάθε στρώση και προσθέτουμε σκόρδο , βασιλικό καθώς και το τυρί κρέμα.
Βάζουμε τα ποτήρια στην σχάρα προθερμασμένου φούρνου και ξεροψήνουμε τα λαχανικά μας , στους 90 βαθμούς στο αέρα για 15 λεπτά.
Σερβίρουμε ζεστά με το ποτήρι.



Καλή επιτυχία!













4.9.13

Η γέννηση ενός Αστεριού ...





Σήμερα είναι μια μέρα πολύ σπουδαία για εμένα , αυτό το ξεχωριστό και μοναδικό , με κάνει να  θέλω να μοιραστώ μαζί σας , κάποιες προσωπικές μου στιγμές.

  Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και πολύτιμο κάθε εγκυμοσύνη είναι ξεχωριστή , ένα ταξίδι μοναδικό , γεμάτο συναισθήματα!
Η πρώτη εγκυμοσύνη μου ήταν κάτι που ήθελα πολύ , την απόλαυσα με όλο της το μεγαλείο! Ξεκούραση , ύπνος , καλό φαγητό ….

Η δεύτερη ήταν ένα αναπάντεχο δώρο! 
Θέλαμε ένα ακόμα παιδί αυτό ήταν το μόνο σίγουρο!  
Μόνο που την δεύτερη φορά , δεν έχεις την «άγνοια» της πρώτης εγκυμοσύνης.
 Ίσως γιατί ξέρεις ακριβώς τι πρόκειται να χάσεις εάν κάτι δεν πάει καλά!
  
Η εγκυμοσύνη ήταν πολύ καλή , οι εξετάσεις επίσης  , χαλάρωσα και απόλαυσα το ταξίδι , δουλεύοντας κανονικά , ετοιμάζοντας το νέο παιδικό δωμάτιο ….

Η Μάρω θα ερχόταν σε τούτο τον κόσμο μέσα Οκτώβρη σχεδόν.

Περάσαμε ένα καλοκαίρι υπέροχο , διακοπές με καλούς φίλους , εδώ κοντά στο σπίτι , με τον μπαμπά να πηγαινοέρχεται από τη δουλειά , και τον 3χρονο τότε γιο μου , να μην διαπραγματεύεται  την έξοδο του από την θάλασσα!

Κυριακή μεσημέρι 23 Αυγούστου 2009 , έχω ξαπλώσει με τον γιο μου , προσπαθώντας να κοιμηθούμε μετά το μεσημεριανό φαγητό , ξαφνικά το κρεβάτι  , γεμάτο νερό …

Μα πως ;;; …. Ο γιατρός μου ζήτησε να πάω αμέσως να τον δω.  

-          «Μαμά θα πάς στον γιατρό , για να βγάλει την μπέμπα από την κοιλιά σου ; »

-          Όχι ακόμα αγάπη μου , είναι νωρίς … θα πάω μόνο να δούμε μόνο ότι είναι καλά η μπέμπα μας!

Ο γιατρός μου ήταν ήδη εκεί μετά την εξέταση με ενημέρωσε ότι θα γίνει η εισαγωγή μου …« ρήξη αμνιακών μεμβράνων του σάκκου » , που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο μόλυνσης τόσο για εσένα  όσο και για το μωρό γιατί επιτρέπει στα βακτήρια να μπουν μέσα στον αμνιακό σάκο. 

Στην 32η  εβδομάδα ήμουν ακόμα  και  δεν ήμουν έτοιμη καθόλου να ακούσω κάτι σαν και αυτό. Τρόμαξα πολύ ,φοβήθηκα ,φοβήθηκα πολύ, για το μωρό , για τον γιο μου!
( Τον γιό μου!  Τον αγκάλιασα ; του είπα πως τον λατρεύω ; τον φίλησα ;  )

Ο γιατρός ήταν αυστηρός  μαζί μου. Πλήρη ακινησία , σε οριζόντια μόνο θέση ,  χωρίς κανένα μαξιλάρι , θα κάνεις υπομονή , να πάρει βάρος το μωρό , να περάσει τουλάχιστον τα 2000 κιλά  και όλα θα πάνε καλά! 
Αυτά του τα λόγια ήταν αρκετά για να με κατεβάσουν από το ροζ συννεφάκι μου ….

Αντιβιώσεις , ενέσεις με σκοπό την ωρίμανση των πνευμόνων του μωρού , ευτυχώς σε ένα δωμάτιο ήσυχο , μόνη μου στο ΠΓΝΠ , με αγαπημένους , πολύ  , δικούς μου ανθρώπους συνεχώς δίπλα μου , και τον γιατρό μου , σοβαρό , φιλικό και καθησυχαστικό όσο έπρεπε …  Αυτές οι 11 νύχτες πέρασαν δύσκολα ,  τα μηχανήματα έδειχναν πως το μωρό δεν έχει ακόμα πάρει το επιθυμητό βάρος.

Ξημερώματα 4ης Σεπτεμβρίου 2009 … την προηγούμενη μέρα είχε έρθει να μείνει μαζί μου η μητέρα μου , καθισμένη σε μια καρέκλα δίπλα μου να διαβάζει την παράκληση στην Παναγιά  μας. ( 1η φορά που θα έμενε η ίδια νύχτα κοντά μου μιας και ο Χαραλάμπης μου έμενε πια μαζί της ) λες και το ήξερε!

Αυτή την φορά τους πόνους της γέννας τους γνώριζα … γνώριζα πολύ καλά πως είναι …. Όλα έγιναν τόσο , μα τόσο γρήγορα , τόσο φυσιολογικά ,  … πότε ήμουν στο δωμάτιο , πότε άκουσα τον γιατρό μου να  λέει : «Αφροδίτη να σου ζήσει η κόρη σου !» 2.040 κιλά

Μετά από  ώρες και όλες τις απαραίτητες εξετάσεις  , ήμασταν οι 2 μας αγκαλιά ,  εκείνη μικροσκοπική  , τόσο δα μικρούλα ,  λαμπερή και όμορφη πολύ , πολύ , πολύ!

Μείναμε αρκετές μέρες ακόμα στο νοσοκομείο μιας και η μικρή έπρεπε να πάρει αντιβίωση και να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι όσο αφορά την κατάσταση της υγείας της.  




Αρχή Φθινοπώρου μας βρήκε στο σπίτι τους 4 μας!
Και από παντρεμένοι με παιδί , ήμασταν πια οικογένεια! 
Η ανακούφιση και  η ευτυχία  ήταν παντού …. αυτό μου έχει μείνει σαν ανάμνηση από εκείνες τις δύσκολες ημέρες.

Σήμερα 4 χρόνια μετά , είμαι σίγουρη πως και εκείνη έδωσε τον δικό της αγώνα για να φτάσει αλώβητη στο τέλος αυτού του ταξιδιού … Είναι ένα μικρό κορίτσι , μα πολύ δυναμική , ανεξάρτητη , πανέξυπνη , 1η στην σαχλαμάρα , μεγάλη θεατρίνα , σοβαρή κάθε φορά που θα πρέπει να μας διηγηθεί μια εμπειρία από το σχολείο και τις φίλες της , πάντα γελαστή , πάντα πρόθυμη να σε αγκαλιάσει και να πει : σε αγαπώ!

Αυτές τις μέρες κάνει τα σχέδια για το πάρτι γενεθλίων της 
που θα ακολουθήσει ... τα έχει οργανώσει και σκεφτεί όλα! 
Διακόσμηση , καλεσμένους , φαγητά και εννοείτε την τούρτα της!

Είναι το μικρό μας θαύμα! 
Που δοκιμάστηκε τις πρώτες μέρες της γέννησης της και σήμερα γίνετε 4 χρονών! 
Είναι ένα πλάσμα που με έμαθε και με μαθαίνει καθημερινά ένα σωρό πράγματα , που μαζί με τον αδερφό της , βάζουν σε πρόγραμμα την ζωή μας.

Κάθε χρόνο αυτές οι μέρες με φέρνουν στο νου μου εκείνες  τις μανούλες , τους γονείς , έξω από την μονάδα νεογνών στο νοσοκομείο , που έμεναν εκεί μερόνυχτα , προσμένοντας την καλή είδηση , ελπίζοντας αυτή την φορά να είναι για  το δικό τους παιδί!

Εύχομαι όλα τα παιδάκια να έχουν πάντα την υγεία τους και οι γονείς τους να τα καμαρώνουν να τα βλέπουν να ανοίγουν τα δικά τους φτερά για μεγάλα ταξίδια σε ένα κόσμο πλημμυρισμένο με αστερόσκονη , γεμάτο όνειρα και ελπίδα για το μέλλον!
  
Κόρη μου σε ευχαριστούμε που μας έδωσες την 
ευκαιρία να γίνουμε γονείς  για δεύτερη φορά.





Χρόνια σου γερά , χρόνια σου καλά , χρόνια σου ευτυχισμένα Αστέρι μου!





8.8.13

Μπισκότα με λεμόνι & λάιμ !




Υλικά 

1φλ τσαγιού ελαιόλαδο
1,5 φλ τσαγιού ζάχαρη
2 αυγά μεσαίο μέγεθος
ξύσμα & χυμό από ένα λεμόνι (πλυμένο - ακέρωτο) 
ξύσμα από 1 λάιμ 
1 κ.γ μπέικιν πάουντερ
σποράκια από 1/2 κλωναράκι βανίλιας
1 πρέζα αλάτι
4 φλ τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Ετοιμασία

Κοσκινίζουμε το αλεύρι , το μπείκιν πάουντερ και το αλάτι.
Από τα λεμόνια και το λαίμ παίρνουμε το ξύσμα και το χυμό του λεμονιού.

Στο μίξερ χτυπάμε το ελαιόλαδο με την ζάχαρη μέχρι να γίνουν κρέμα , προσθέτουμε τα αυγά τη βανίλια και το χυμό λεμονιού. 
Όταν ενωθούν καλά τα υλικά μας , σταματάμε το χτύπημα , 
προσθέτουμε το ξύσμα από το λεμόνι και το λάιμ και ανακατεύοντας με μια σπάτουλα , ενσωματώνουμε σιγά σιγά το αλεύρι.
(ίσως χρειαστεί λίγο επιπλέον αλεύρι 1/2 φλιτζάνι - όχι περισσότερο)
Όταν ενσωματωθούν καλά τα υλικά μας θα πρέπει να  έχουμε μια εύπλαστη & μαλακή ζύμη.

Αφήνουμε να ξεκουραστεί για 10 - 15 λεπτά και στην συνέχεια πλάθουμε τα μπισκότα μας σε όχι σχέδιο θέλουμε , τα αραδιάζουμε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα αφήνοντας μεταξύ τους απόσταση  γιατί απλώνουν.

Πριν φουρνίσουμε εάν θέλουμε πασπαλίζουμε με ζάχαρη λευκή ή μαύρη.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς για 10'-12'  , μέχρι να ροδίσουν






Καλή επιτυχία!





23.7.13

Καλοκαιρινά cup cakes !






Φτιάξαμε αυτά τα μικρά κέικ πριν λίγες μέρες ώστε να κεράσει η κόρη μου τους φίλους της στον παιδικό σταθμό. 
                           Η διαδικασία απλή και εύκολη!

Έφτιαξα 1 δόση από το αγαπημένο μας  κέικ  , γέμισα  κατά το 1/2 σχεδόν (λίγο λιγότερο) μικρά χωνάκια παγωτού και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους  170°C για περίπου 25 λεπτά.
Όταν τα έβγαλα , τα άφησα να κρυώσουν καλά για τουλάχιστον μισή ώρα.

Εν τω μεταξύ , ετοίμασα την επικάλυψη.

Υλικά για την επικάλυψη

1 ασπράδι αυγού
150 γρ ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη
μερικές σταγόνες χυμό λεμονιού
 1/2  κλωναράκι βανίλιας

χρωματιστή τρούφα

Ετοιμασία

Χτυπάμε την ζάχαρη με το ασπράδι , σε μίξερ χειρός στην δυνατή ταχύτητα.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και τα σποράκια από το κλωναράκι βανίλιας.

Στολίζουμε τα παγωτά-κέικ με το γλάσο και την χρωματιστή τρούφα.

Διατηρούμε στο ψυγείο.





Καλή επιτυχία!


Share it