Αυξέντιος Καλαγκός


Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός που έχει σώσει 9.000 άπορα παιδιά.









H καρδιά ενός μικρού παι διού είναι σαν το μπαλάκι του πινγκ-πόνγκ», είπε και κράτησε το κοριτσάκι στα χέρια του. «Πώς είσαι μικρή μου; » της ψιθύρισε, σε μια στιγμή ολόδική τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, που πριν από λίγες μέρες είχε σώσει τη ζωή της δίχρονης Σταυριάνας, είναι ένας σύγχρονος ιεραπόστολος της Ιατρικής. Εάν κάτι διαμορφώνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του 48χρονου Ελληνα, δεν είναι η λαμπρή καρδιοχειρουργική του σταδιοδρομία ούτε η διευθυντική του θέση στην Καρδιοχειρουργική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης. Είναι το γεγονός ότι αυτός ο διεθνούς φήμης επιστήμονας χειρούργησε με την ομάδα του, τα τελευταία δέκα χρόνια, 9.000 άπορα παιδιά!






Με αυταπάρνηση, την οποία κατά ένα μέρος τού «μετάγγισαν» στα χρόνια των μεταπτυχιακών σπουδών του σπουδαίοι δάσκαλοι όπως ο Μαγκντί Γιακούμπ και ο Αλέν Καρπαντιέ, ο Αυξέντιος Καλαγκός μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στην Ελβετία και τον Τρίτο Κόσμο. Το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Coeurs pour tous» (Καρδιές για όλους), που δημιούργησε τον Ιούνιο του 1998, πλαισιωμένος από μια ομάδα χειρουργών με κοινά ιδανικά, προσφέρει ανεκτίμητες ιατρικές υπηρεσίες στους ξεχασμένους του κόσμου.






Ο γιατρός των φτωχών παιδιών, της μικρής Σταυριάνας, που φωτογραφήθηκε για το «Κ», ή της Νταϊάνας από τη Σερβία, η εικόνα της οποίας πέρσι έκανε διαδικτυακά το γύρο του κόσμου, ταξιδεύει μία εβδομάδα κάθε μήνα: Ερυθραία, Μοζαμβίκη, Αίγυπτος, Αλγερία, Ινδία, Λίβανος, Μαδαγασκάρη, Μαρόκο... Από τις καταβολές του, στα σοκάκια της Κωνσταντινούπολης, όπου μεγάλωσε, τον ακολουθεί πάντα η συμβουλή που του 'χε δώσει ο πατέρας του: «Να προσπαθήσεις να γίνεις κάποιος που προσφέρει στους άλλους». Ετσι κι έγινε. Ανθρωπος ιδιοφυής, ιδεαλιστής και ακαταπόνητος, ο Καλαγκός έχει δοθεί στο φιλανθρωπικό του έργο με παροιμιώδη θέληση κι επιμονή. «Οταν πήγα ύστερα από μεγάλη προσπάθεια να συναντήσω τον Γιακούμπ κι εκείνος έφυγε εκτάκτως απ' το Λονδίνο για μια επέμβαση, έμεινα σ' ένα παγκάκι έξω από το νοσοκομείο, μέχρι να γυρίσει», θυμάται...






Αποφοίτησε το '84, σε ηλικία 23 ετών, από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης, ειδικεύτηκε στη χειρουργική στο Λονδίνο και στη συνέχεια αφιέρωσε πέντε επιπλέον χρόνια σπουδών προκειμένου να αφοσιωθεί στην καρδιοχειρουργική παιδιών και νεογνών στο Παρίσι και στις ΗΠΑ, για να γίνει τελικά τακτικός καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Γενεύης στα 40 του. Ως κάτοχος, σήμερα, της πατέντας «Kalangos Ring» -ένα πρωτοποριακό «δαχτυλίδι» που τοποθετείται στην παιδική καρδιά για την επιδιόρθωση της μιτροειδούς βαλβίδας και με αυτό από το 2005 έως σήμερα σώθηκαν 4.000 παιδιά- εκχωρεί τα δικαιώματα στο φιλανθρωπικό του ίδρυμα, για να μετεκπαιδεύσει στη Γενεύη γιατρούς και νοσηλευτές των χωρών του Τρίτου Κόσμου. «Ξεκίνησα την Ιατρική για να κάνω ειδικά καρδιοχειρουργική και ανυπομονούσα ως φοιτητής να τελειώσω τη Σχολή για να περάσω στην ειδικότητα», λέει. «Αν σας πω, όμως, πότε μου μπήκε η ιδέα, μπορεί και να γελάσετε… Οταν ήμουν μικρός, εφτά χρόνων, ο πατέρας μου, παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη, με έστελνε ν' αγοράζω την εφημερίδα, και μια μέρα του '67 είδα στο πρωτοσέλιδο το μεγάλο γεγονός της πρώτης μεταμόσχευσης καρδιάς, που έκανε ο Μπάρναρντ στη Νότια Αφρική. Λέω του πατέρα μου «όταν μεγαλώσω, θα γίνω χειρουργός, όπως αυτός». Βέβαια τότε, ήταν η έκφραση του εντυπωσιασμού μου κι ένα παιδικό όνειρο, μεγαλώνοντας όμως, ποτέ δεν αποχωρίστηκα αυτό το όνειρο...».






Είναι πρωί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης και οι γονείς της Σταυριάνας, δύο νέοι άνθρωποι από την Αθήνα, φέρνουν το παιδί, που πριν από τρεις μέρες είχε βγει από το νοσοκομείο, για να το δει ο γιατρός. Η μικρή ήταν επείγουσα περίπτωση, έπρεπε να χειρουργηθεί σε διάστημα δύο εβδομάδων, διαφορετικά δεν θα ζούσε· στην Ελλάδα δεν αναλάμβαναν την επέμβαση δίχως μετάγγιση, όπως ζητούσε η οικογένεια λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. «Μας είπαν για τον Καλαγκό ότι ήταν ο μόνος που θα έκανε, αυτήν τη στιγμή, την εγχείρηση», λέει η μητέρα. «Η πάθηση της μικρής διαγνώστηκε εκ γενετής, αλλά για την τωρινή «επιδιορθωτική» εγχείρηση, που ήταν καθοριστική, χρειαζόμασταν την υποστήριξη του καθηγητή και αυτού του νοσοκομείου. Οταν τον καλέσαμε, ήταν σε εγχείρηση και η γραμματέας του μας είπε ότι θα μας τηλεφωνούσε ο ίδιος. Φοβήθηκα αρχικά ότι θα αντιμετωπίζαμε πάλι την αδιαφορία που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα και το παιδί δεν είχε κανένα χρονικό περιθώριο». Δύο ώρες μετά, χτυπούσε το τηλέφωνό τους. «Μας πήρε ο ίδιος, άκουσε το περιστατικό, μας είπε αμέσως ότι μπορεί να το αναλάβει και ότι για εκείνον είναι μια επέμβαση «ρουτίνας'' - προσπάθησε να μας καθησυχάσει. Μας είπε επίσης να κάνουμε κάποιες εξετάσεις και μας βοήθησε στα διαδικαστικά, ώστε να έρθουμε εγκαίρως καθώς το οξυγόνο του παιδιού στο αίμα λιγόστευε, μέρα με τη μέρα. Μας τηλεφώνησε κι άλλες φορές, μέχρι να φτάσουμε. Αντίστοιχο προσωπικό ενδιαφέρον δεν είχαμε δει ποτέ, από κανέναν γιατρό. Ξέραμε ότι είναι ένας γιατρός με μεγάλη εμπειρία και πειθαρχημένος σε αυτό που κάνει, αλλά μας εντυπωσίασε η συμπεριφορά του, πώς αυτός, που είναι τόσο σπουδαίος, μπορεί να είναι τόσο προσιτός και φιλικός».






Η Σταυριάνα κλαίει κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, η τομή της είναι νωπή, αλλά κάπως ηρεμεί όταν εκείνος τής γλυκομιλάει... «Χαμογελάς, μικρή μου;»






Η ευτυχία τού να σώζεις μια ζωή






Σας παρατηρώ, γιατρέ, με πόση συγκίνηση κοιτάτε το παιδί, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα άλλο για εσάς γύρω...






Συγκινήθηκα που την είδα καλά, ξέρετε σε τι κατάσταση ήταν; Τα χείλια της μαύρα, τα χέρια της μπλε και τώρα… πώς άλλαξε το χρώμα της! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από το να βλέπεις σε καλή κατάσταση τα παιδιά που χειρούργησες. Είναι η ευτυχία του χειρουργού!






Θα μπορεί να ζει φυσιολογικά;




Στη μικρή κάναμε μια επαφή μεταξύ δεξιάς κοιλίας και πνευμονικής αρτηρίας -αφού πρώτα τη διανοίξαμε- και σε τρία - τέσσερα χρόνια, όταν έχει μεγαλώσει η δεξιά κοιλία, σκοπός μας είναι να κλείσουμε αυτή τη μεσο-κοιλιακή επικοινωνία και να βάλουμε μόσχευμα. Μετά, θα ζει φυσιολογικά.






Η ιατρική συνείδηση αποκτάται;




Η γνώση αποκτάται και η εξέλιξη στην επιστημονική ζωή σημαίνει σοβαρότητα και πειθαρχία. Να μπορείς στο χειρουργείο να έχεις τον απόλυτο έλεγχο και να γνωρίζεις πολύ καλά τα δεδομένα. Η ευθύνη που έχεις, είναι καταρχήν ψυχική, γιατί αφορά τη ζωή του άλλου. Πρέπει, δηλαδή, να αισθανθείς ότι είσαι υποχρεωμένος να σώσεις τον ασθενή. Διευθύνοντας εδώ την κλινική, διδάσκω καρδιοχειρουργική φέτος σε 15 γιατρούς που κάνουν την ειδικότητά τους και τους λέω ότι «ο ασθενής σάς εμπιστεύεται, «παραδίδει'' την καρδιά του στα χέρια σας για να την θεραπεύσετε. Μη μου πείτε, «συγγνώμη, έκανα λάθος''. Ακόμη κι εγώ να σας συγχωρήσω, εκείνος που έχει πεθάνει θα σας συγχωρήσει;». Και για ν' απαντήσω στην ερώτησή σας, η ιατρική συνείδηση διαμορφώνεται από την προσωπική. Από τις επιλογές που κάνεις στη ζωή σου και την επίγνωση της έννοιας της θετικής πράξης. Σήμερα το πρωί είδα το παιδί… κι αυτό έφτασε για να με ανταμείψει.






Πόσες ώρες δουλεύετε;






Δεν μέτρησα ποτέ και δεν θέλω επιστήμονες δίπλα μου που να κοιτούν το ρολόι τους. Οι ανάγκες της Ιατρικής δεν αντιμετωπίζονται κατ' αυτό τον τρόπο. Κοιτάξτε, εγώ το βράδυ χειρούργησα, σήμερα με περιμένει άλλο ένα δύσκολο περιστατικό, έχω κοιμηθεί μία ώρα από χθες κι ακόμη εδώ είμαι…






Τι διδαχθήκατε από τους δασκάλους σας, Γιακούμπ και Καρπαντιέ;






Ο Γιακούμπ είναι ακούραστος άνθρωπος, μου το δίδαξε αυτό στην πράξη. Είναι απίστευτο, αλλά έκανε δύο - τρία χειρουργεία κάθε μέρα και μετά είχε το ιατρείο του, άρχιζε κατά τις 10 το βράδυ και μέχρι τις 2 το πρωί εξέταζε ασθενείς. Εάν τύχαιναν επείγοντα περιστατικά, συνέχιζε - ταγμένος άνθρωπος! Ξέρετε, στη χειρουργική δεν μπορείς να πεις «όχι, είμαι κουρασμένος, δεν μπορώ», γιατί αυτό σημαίνει ότι παρατάς τον ασθενή, με αποτέλεσμα τον βέβαιο θάνατο. Αυτό που κάνεις, είναι να υπερβείς τον εαυτό σου. Ο Καρπαντιέ, επίσης, δεν ήταν μόνο μεγάλος χειρουργός -ανακάλυψε τις τεχνικές για την ανεπάρκεια της μιτροειδούς- αλλά και μεγάλος δάσκαλος. Εμεινα δίπλα του τέσσερα χρόνια και μου έδωσε τον «ορίζοντα». Μου είπε: «Εάν δεν έχεις τη δυνατότητα να διορθώσεις μια πάθηση, πρέπει να κάνεις έρευνα και να βρεις λύση».






Και προς τα πού σας κινητοποίησε αυτή η προτροπή;






Αρχισα να ασχολούμαι με την έρευνα, πρώτα σχετικά με το «δαχτυλίδι» και στη συνέχεια με μια άλλη πατέντα, που θα μας επιτρέπει να αντικαθιστούμε τις άρρωστες βαλβίδες της καρδιάς με ζωικές βαλβίδες, νέας γενιάς. Σιγά-σιγά ολοκληρώσαμε τη μελέτη στα ζώα και θα περάσουμε στην κλινική μελέτη. Εφυγα το '94 για ένα διάστημα στην Αμερική κι έκανα διδακτορικό στη Χημεία, για να εκπαιδευτώ επιπλέον, ώστε να εξελίξω σε συνεργασία με τους ειδικούς τις ιδέες αυτές.






Τι ακριβώς είναι το πρωτοποριακό αυτό «δαχτυλίδι», που το «φορούν» και ζουν με αυτό τόσες χιλιάδες παιδιά;






Στην ανεπάρκεια μιτροειδούς, με απλά λόγια, το αίμα πηγαίνει περισσότερο στην αριστερή κοιλία και αυτή φαρδαίνει. Οταν διορθώνεται η μιτροειδής βαλβίδα, πρέπει ο χειρουργός να βάλει ένα «δαχτυλίδι» για να στενέψει κάπως, σε φυσιολογικό πλαίσιο, τον γνήσιο δακτύλιο της μιτροειδούς. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε λύση για τα παιδιά σε σχέση με το «δαχτυλίδι» και το ποσοστό επιδιόρθωσης της βαλβίδας γι' αυτά ήταν πολύ χαμηλό. Τα «δαχτυλίδια» από τιτάνιο είναι σκληρά και δεν υπήρχαν παιδικά μεγέθη. Για την καρδιά ενός παιδιού έπρεπε να βρεθεί κάτι που να μας επιτρέπει να διορθώνουμε τις βαλβίδες, αντί να τις αλλάζουμε με την πάροδο των χρόνων. Κατασκευάσαμε, λοιπόν, το νέο «δαχτυλίδι» από μια άλλη ουσία, την πολυδιεξανόνη, η οποία μέσα σε έξι μήνες λιώνει μέσα στον γνήσιο δακτύλιο της μιτροειδούς αφήνοντας στη θέση της ένα περιφερειακό τοίχωμα που, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, μεγαλώνει. Και το παιδί δεν χρειάζεται να υποστεί άλλες επεμβάσεις.






Το παράδειγμα του πατέρα
Ξανασυναντιόμαστε αργά το απόγευμα στο γραφείο του, στον πρώτο όροφο του Hopital Universitaire de Geneve. Ο χώρος μυρίζει κανέλα! Μας δείχνει το μπουκαλάκι με το άρωμα.






«Το φορώ μετά το χειρουργείο, με ζωντανεύει».






Μου θυμίζετε την Πόλη κι αυτό που λέτε εκεί, ότι η κανέλα φέρνει κοντά τους ανθρώπους.
Μα κάθε τι μέσα μου είναι σε συνάρτηση με την Πόλη...






Μιλήστε μου για τον πατέρα σας.






Ηταν παθολόγος, αρχίατρος του παιδικού νοσοκομείου Μπαλουκλί στην Κωνσταντινούπολη. Οταν χάσαμε τη μητέρα μας, πολύ νωρίς, τα παράτησε και είπε ότι θα μεγαλώσει τα παιδιά του. Εγώ ήμουν 10 και η αδελφή μου 11 χρόνων. Ηταν μια δύσκολη επιλογή, γιατί ήταν νέος και μπορούσε να ξαναφτιάξει τη ζωή του, όπως και να εξελιχθεί ως επιστήμονας, διέθετε τα προσόντα. Στον Αγιο Στέφανο, είχαμε μια μονοκατοικία όπου έκανε και το ιατρείο του. Από το πρωί ώς το βράδυ ήταν με τους ασθενείς του και δύο μέρες τη βδομάδα εξέταζε δωρεάν τους φτωχούς. Αφήστε που έβγαζε από την τσέπη του όλα τα λεφτά που είχε και τους τα έδινε για ν' αγοράσουν φάρμακα.






Η φιλανθρωπία είναι βίωμά σας, λοιπόν.






Εκείνος ήταν αληθινός φιλάνθρωπος. Ο πατέρας μου διάβαζε με το κερί, για να σπουδάσει. Επειδή ο παππούς μου είχε χάσει τα πάντα με τη Μικρασιατική Καταστροφή, δεν είχε τη δυνατότητα να του αγοράσει ούτε τα βιβλία της Ιατρικής. Κι όταν μιλούσαμε, μου έλεγε: «Σκοπός σου να μην είναι τα χρήματα, αλλά τα έργα. Και να μη γυρνάς την πλάτη σου στις ανάγκες των άλλων». Σ' όλη του τη ζωή, ο ίδιος δεν κέρδισε λεφτά.






Εσείς, αλήθεια, τι άνθρωπος είστε;






Πιστός βαθιά - προέρχομαι από θρησκευτική οικογένεια. Κοιτάζω να κάνω καλά πράγματα, γιατί αυτό καλύπτει μιαν ευαίσθητη πλευρά του χαρακτήρα μου. Και δεν έκλεισα ποτέ τα μάτια μου στους άλλους… Λέω ότι ο Θεός σού δίνει τα υπόλοιπα, όταν έχεις ένα θετικό προορισμό στη ζωή σου.






Αυτή η ισχύς που οι χειρουργοί έχετε απέναντι στους άλλους ανθρώπους, ένα είδος «παντοδυναμίας», πώς επηρεάζει το χαρακτήρα σας;










Καλή ερώτηση αυτή. Στην καρδιοχειρουργική, όμως, υπάρχουν ορισμένες φορές και επιπλοκές. Και όταν συμβαίνει αυτό, αναρωτιέσαι σε ποιο σημείο τα πράγματα δεν πήγαν σωστά. Οταν ο γιατρός έχει συναίσθηση της ευθύνης του, είναι σε συνεχή αυτοκριτική για να βελτιώσει την εμπειρία του και να μειώσει τις πιθανότητες των επιπλοκών. Δεν αφήνεται στο αίσθημα αυτής της ισχύος.






Οι δυσκολίες, δηλαδή, γίνονται το μέτρο του.






Ακριβώς. Τη δύναμη σου τη δίνουν όχι οι επιτυχίες, αλλά το μέτρο, η επίγνωση ότι ως χειρουργός έχεις ν' αντιμετωπίσεις προβλήματα και επιπλοκές, οι συνέπειες των οποίων είναι απόλυτες: χάνεις τον ασθενή και κάποιες φορές οι ασθενείς είναι παιδιά. Και τότε το ψυχικό κόστος είναι τεράστιο. Οταν, πάλι, πετύχεις, όπως σήμερα, που ήταν ένα πολύ δύσκολο περιστατικό, με 50-50 πιθανότητες, νιώθεις χαρά. Εγώ ξέχασα κάθε κόπωση και είπα… «εντάξει, πέρασες ακόμη μια λευκή νύχτα, αλλά έκανες σωστή δουλειά κι έσωσες μια ζωή». Εάν ο χειρουργός δεν το αισθάνεται αυτό, σημαίνει ότι έχει χάσει κάτι το βασικό από την οντότητά του.






«Θυσίασα την επαφή με τα παιδιά μου»






Υπάρχουν στιγμές που αποζητάτε διαφυγές;






Ναι! Οι δύο θείες μου από την Πόλη, που μένουν στην Αθήνα και οι οποίες δεν έχουνε παιδιά. Απέναντί τους έχω ευθύνες και προσπαθώ να περνώ μαζί τους ορισμένες στιγμές, στην Ελλάδα που λατρεύω. Μετά, το καλοκαίρι ταξιδεύω στην Ιταλία, στη Βερόνα για να ακούσω όπερα κι έπειτα πηγαίνω στην Αίτνα.






Στο ηφαίστειο;






(Γελάει από την έκπληξή μου). Στο ηφαίστειο, ναι. Εχει μεγάλη ενέργεια, βγάζει συνέχεια καπνό... Και μου αρέσει να το παρατηρώ. Μένω σε ένα ξενοδοχείο απέναντι ακριβώς και τη νύχτα, να το βλέπατε, ο καπνός δημιουργεί ένα λευκό πανόραμα, είναι καταπληκτικό! Οταν βλέπετε τον καπνό, αισθάνεστε τη δύναμη της γης. Και την αντιλογία του συμπαντικού κόσμου, που δεν έχει σύνορα, με τον οριοθετημένο ατομικό μας κόσμο.






Και τι συμβαίνει τότε, έχει επιβολή σ' εσάς αυτή η εικόνα;






Ναι. Και σκέφτομαι την εξέλιξη του ανθρώπου. Τι είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να περνά από μια θετική σε μια αρνητική κατάσταση; Οταν αισθάνομαι την ανάγκη να συγκεντρωθώ σε άλλα θέματα, εκτός της επιστήμης μου, παίρνω τα τετράδιά μου και γράφω. Στο ηφαίστειο μένω με τις ιδέες μου, σε ένα νησί, μακριά… και είναι η μοναδική στιγμή που διακόπτω για λίγο την επαφή με το νοσοκομείο.






Σε διλήμματα ως προς την κατεύθυνση της ζωής σας βρεθήκατε;






Οχι, είχα μια κατεύθυνση, της θετικής πράξης και της συνεισφοράς στον κόσμο. Στην πορεία, απλώς μου έχουν γεννηθεί ερωτήματα για τη μεταφυσική διάσταση των πραγμάτων.






Την αποδέχεστε.






Μάλιστα. Κι επιχειρώ μέσα από διαβάσματα και προσωπικές σκέψεις ένα είδος διαλογισμού, χωρίς βέβαια αυτός να είναι αντίλογος στην επαγγελματική μου ζωή. Στην επιστημονική μου ζωή έχω κανόνες, έχω όρους και αυστηρό αυτοέλεγχο, είναι μια διαφορετική πραγματικότητα. Η Ιατρική απαιτεί ρεαλιστική προσέγγιση. Μόνο που ξέρω ότι έξω από αυτή την πραγματικότητα υπάρχει και η μεταφυσική διάσταση.






Σε ποια γλώσσα γράφετε;






Στη γαλλική γλώσσα, γιατί σε αυτή διάβασα πολλά βιβλία Φιλοσοφίας. Στο Παρίσι είχα το χρόνο να διαβάσω κι εκτός καρδιοχειρουργικής - ο Σαρτρ μού αρέσει, «ο διάβολος είναι οι άλλοι». Δεν πιστεύω στη λεγόμενη «κρίση» ή «καταδίκη» μετά το θάνατο. Ο Θεός είναι αγάπη, δεν είναι «εκεί» για να μας περάσει από έλεγχο, ο έλεγχος είναι εδώ.






Ποια είναι η κύρια αξία σας;






Η οικογένεια. Η ιστορία της οικογένειάς μου αρχίζει από τον 8ο αιώνα, μια βυζαντινή οικογένεια που εξελίχτηκε ώς τη σύγχρονη εποχή. Ως Ελληνας της διασποράς, θα πω και η πατρίδα.






Πώς φέρνετε το χρόνο στα μέτρα σας;






Με πειθαρχία. Εδώ, στην Ελβετία, εάν θέλεις να έχεις ακαδημαϊκή ζωή, πρέπει να κάνεις δημοσιεύσεις και αυτό το νοσοκομείο ζητάει σημαντική δουλειά στον κλινικό τομέα. Τα Σαββατοκύριακα της ζωής μου τα πέρασα μελετώντας, ώστε να μπορώ να διευθύνω και να μεταδώσω στους φοιτητές όσα έμαθα.






Τι θυσιάσατε;






Την επαφή με τα παιδιά μου, τον πιο θετικό έλεγχο στη ζωή τους, που για να υπάρξει πρέπει να περάσεις χρόνο μαζί τους - δυστυχώς δεν μπόρεσα να το κάνω. Να δημιουργήσω αυτή τη σχέση. Ο Κωνσταντίνος σήμερα είναι 22 χρόνων, σπουδάζει Νομικά στη Σορβόνη και ο Αλέξανδρος είναι μικρότερος, πηγαίνει ακόμη σχολείο.






Τι ανταποκρίνεται βάσιμα στην ευαισθησία σας;






Οι συγκεκριμένες στιγμές ευτυχίας, που δίνει το χαμόγελο των παιδιών που έγιναν καλά. Αύριο, το ξέρετε, πετάω για την Ινδία στις 4.30 π.μ., φτάνω η ώρα δύο της νύχτας και την επομένη το πρωί, ώρα έξι, πρέπει να είμαι στο χειρουργείο.






Πόσα χειρουργεία μπορεί να κάνετε εκεί, με την ομάδα σας;






Εξαρτάται από τις ανάγκες, και πέντε ταυτόχρονα.






Τι κάνετε για να διατηρείτε τη φυσική σας κατάσταση;






Δεν κάνω τίποτα, δεν έχω ούτε λεπτό. Ετρεχα πέντε χιλιόμετρα τη μέρα, αλλά τα παράτησα. Ομως, δεν καπνίζω, προσέχω τον τρόπο διατροφής, τρώω λίγο - το πρωί ένα μήλο, το μεσημέρι δεν προλαβαίνω να φάω, το βράδυ όταν επιστρέψω, ένα ψητό ψάρι συνήθως, με λαχανικά.






Το αγαπημένο σας πολίτικο φαγητό ποιο είναι;






Είναι…(γελάει) το ιμάμ μπαϊλντί, το απολαμβάνω στις θείες μου. Και πρέπει η μελιτζάνα να έχει μείνει αρκετά στο νερό, για να χάσει τελείως την πικράδα της, αλλιώς δεν τρώγεται.






Τελικά, εσείς οι Πολίτες είστε όλο μυστικά… της κουζίνας, της ζωής…






Αυτό είναι! Ενας τρόπος ζωής, η νοοτροπία των μυστικών μας…










«Ο Θεός μού έδωσε μια ορισμένη ζωή...»






Είναι μετά τις 11 η ώρα το βράδυ και βγαίνουμε μαζί από το HUG, στα φωτισμένα quai της λίμνης, η συνέντευξη έχει τελειώσει, «κλείσαμε» μιάμιση μέρα με τα διαλείμματα των επεμβάσεών του.






Εσείς, που κάθε στιγμή είστε σ' επαφή με τη ζωή και το θάνατο, βρήκατε έστω μια απάντηση στα ερωτήματά σας;






Αυτό που ένιωσα είναι ότι ο Θεός μού έδωσε μια ορισμένη ζωή, ορισμένες μέρες που είναι η ύπαρξή μου σε αυτό τον κόσμο και μια θετική φύση αγάπης. Οτι μου «ζητάει»να δώσω νόημα σε αυτή τη ζωή, χτίζοντας κάτι το θετικό, όχι μόνο για τα προσωπικά μου, αλλά και για τους άλλους - αυτό αντιλαμβάνομαι. Και ξέρω ότι, όταν ο άνθρωπος μεγαλώνει και ρίχνει μια ματιά στο παρελθόν, κάνει έναν απολογισμό πράξεων: «από πού ξεκίνησα και πού έφτασα».






Εσείς τι «απαντάτε» στον Θεό σας;






Οτι τον «συναντώ»καθημερινά, μέσα από την προσωπική μου συγκρότηση και ακριβώς γιατί ένας χειρουργός ισορροπεί πάντα ανάμεσα σε δύο ενδεχόμενα: είτε να κάνει ένα λάθος με ολέθριες συνέπειες είτε να σώσει μια ζωή. Η σωστή απόφαση, για την κατάλληλη τεχνική που θα ακολουθήσει, βασίζεται στην επιστημονική του γνώση αλλά και στην εσωτερική του δύναμη.






Οταν είστε στον Tρίτο Kόσμο, σε ξεχασμένα σημεία της Γης, πώς νιώθετε;






Εκεί ηύρα, νομίζω, κάτι που μπορεί να κτίσει το νόημα της ψυχής μου. Οι χώρες, όπως η Ελβετία, δεν με έχουν ανάγκη - εγώ σήμερα αδειάζω αυτή την έδρα, κάποιος άλλος θα πάρει τη θέση μου. Σ' εκείνα, όμως, τα μέρη όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα εκπαίδευσης, η παρουσία μας έχει μεγάλη σημασία. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει, αν δεν το ζήσει, την άμεση ανάγκη που έχουν τα παιδιά σε αυτές τις χώρες, από ανθρώπους που είναι έτοιμοι να προσφέρουν ό,τι εμείς, ακόμη και σε συνθήκες κινδύνου. Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό, γιατί δεν έχω φόβους στη ζωή μου. Κι εάν δεν είχα οικογένεια, θα μπορούσα να τα παρατήσω όλα και να ζήσω εκεί. Οσο… για τις τελικές υπαρξιακές απαντήσεις, τις έχει ο Θεός κι αυτή είναι η καλή πλευρά της ζωής. Με την αναζήτηση μπορεί να φτάσουμε σε ένα ανώτερο πνευματικό επίπεδο, κάνοντας θετικές πράξεις και δίνοντας κίνητρο στους άλλους ανθρώπους να βοηθήσουν. Και τότε, θα μπορούμε μια μέρα να πούμε «έκανα κάτι που θα μείνει»!






Φυτεύοντας τον «σπόρο» της καρδιοχειρουργικής: Το πρωτοποριακό μοντέλο δράσης του ιδρύματος «Coeurs pour tous»






To «Coeurs pour tous» ήταν ελβετικός οργανισμός που αναδιαμορφώθηκε ως φιλανθρωπικό ίδρυμα τον Ιούνιο του 1998 από τον καρδιοχειρουργό Αυξέντιο Καλαγκό και ομάδα γιατρών και νοσηλευτών του νοσοκομείου HUG, με σκοπό να χειρουργούνται δωρεάν άπορα παιδιά στις χώρες κυρίως του Τρίτου Κόσμου, να δημιουργείται νοσηλευτική υποδομή και να εκπαιδεύεται στην καρδιοχειρουργική μια μεγάλη ομάδα από το ιατρικό δυναμικό κάθε χώρας. Δύο μήνες μετά την ίδρυση του συλλόγου, εφαρμόστηκε το μοντέλο-πιλότος δράσης στη Γεωργία, όπου στήθηκε η πρώτη Παιδοκαρδιοχειρουργική Κλινική στην Tιφλίδα. Kατόπιν, εστάλη ο απαραίτητος εξοπλισμός, ενώ Γεωργιανοί γιατροί και νοσηλευτές εκπαιδεύτηκαν επί ένα χρόνο στη Γενεύη. Ακολούθησαν: Μαυρίκιος, Ερυθραία, Μαρόκο, Καζαμπλάνκα, Αίγυπτος, Αλγερία, Ινδία, Βενεζουέλα, Mαδαγασκάρη. Στη Mοζαμβίκη, το ίδρυμα δρα σε συνεργασία με τον αγγλικό σύλλογο του Mαγκντί Γιακούμπ «Η αλυσίδα της ελπίδας».






Tο «Coeurs pour tous», που μέχρι σήμερα έχει δώσει μια «νέα ζωή» σε 9.000 παιδιά, χρηματοδοτείται από μεγάλες δωρεές και από τα έσοδα της πατέντας «Kalangos ring». Κάθε χρόνο απαιτούνται για τις δραστηριότητες αυτές δύο έως τρία εκατομμύρια ευρώ.




Καλαμαράκια με λάδι μπαχαρικών!


Υλικά

1 κιλο καλαμαράκια καθαρισμένα
1/2 φλιτζάνι αλεύρι ανακατεμένο με μια πρέζα αλάτι
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 κ.σ. θυμάρι
1 κ.γ. ματζουράνα
3 κ.σ. ψιλοκομμένο μαϊντανό
3 φύλλα δάφνης
1 κ.σ. δεντρολίβανο
2 σκελίδες σκόρδο ελαφρώς λιωμένες
Ροδόλες λεμονιού για γαρνίρισμα
 
 
Εκτέλεση
 
Πλένουμε, καθαρίζουμε τα καλαμάρια και τα κόβουμε σε χοντρές ροδέλες.
Τα αφήνουμε να στραγγίσουν και τα αλευρώνουμε.
Ζεσταίνουμε το λάδι σ' ένα μεγάλο τηγάνι.
Προσθέτουμε τα καλαμάρια, το θυμάρι, τη μαντζουράνα, το μαϊντανό, τη δάφνη, το δεντρολίβανο και το σκόρδο, και ανακατεύουμε για περίπου 7-9 λεπτά, μέχρι τα καλαμάρια να αποκτήσουν χρυσαφί χρώμα και να είναι τραγανά.
Γαρνίρουμε τα καλαμάρια με φέτες λεμονιού και τα σερβίρουμε.

Καλή επιτυχία!

Καλημέρα , καλό μήνα!

Οικολογική βομβα στον Μισισιπη!



Η πετρελαιοκηλίδα που απλώνεται στον Κόλπο του Μεξικού και πλησιάζει επικίνδυνα τις αμερικανικές ακτές - βρίσκεται μόλις 25 χλμ. από το Δέλτα του Μισισιπή- είναι πέντε φορές μεγαλύτερη απ΄ ό,τι εκτιμούσαν αρχικά οι αρχές και ίσως προκαλέσει τεράστια οικολογική καταστροφή.


Η αντιναύαρχος Μέρι Λάντρι δήλωσε ότι καθημερινά διαρρέουν στη θάλασσα 800.000 λίτρα πετρελαίου, έπειτα από έκρηξη σε πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου την περασμένη εβδομάδα. Διαπιστώθηκε μάλιστα ότι υπάρχουν τρία σημεία στον πυθμένα της θάλασσας (σε βάθος περίπου 1.520 μέτρων) από όπου διαρρέει το πετρέλαιο από το υποθαλάσσιο κοίτασμα.

Χθες, και ενώ η πετρελαιοκηλίδα απείχε περίπου 70 χλμ. από τις ακτές της Λουιζιάνας, η ακτοφυλακή έβαλε φωτιά σε ένα τμήμα της, σε μια προσπάθεια να σώσει ιδιαίτερα ευάλωτους υγροβιότοπους. Η «ελεγχόμενη καύση» έγινε περίπου 50 χιλιόμετρα ανατολικά από το Δέλτα του ποταμού Μισισιπή, όμως οι μετεωρολόγοι προειδοποιούν ότι αυτό μπορεί να μην είναι αρκετό, καθώς οι πιθανότητες να αλλάξουν κατεύθυνση οι άνεμοι αυξάνονται και έτσι η πετρελαιοκηλίδα μπορεί να φθάσει στις ακτές της Λουιζιάνας απόψε το βράδυ. Σε ανακοίνωσή της η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας αναφέρει ότι οι ισχυροί άνεμοι «θα μεταφέρουν το επιπλέον πετρέλαιο προς το Δέλτα του ποταμού και τις γύρω ακτές μέχρι το βράδυ της Παρασκευής».


Ο πρόεδρος Ομπάμα ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις και όπως έγινε γνωστό η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να κινητοποιήσει δυνάμεις του υπουργείου Αμυνας για τον περιορισμό της πετρελαιοκηλίδας, η οποία χθες το βράδυ είχε περιφέρεια 980 χιλιομέτρων και κάλυπτε συνολικά 74.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αρχικά η διαρροή είχε εντοπιστεί το περασμένο Σάββατο, τέσσερις ημέρες μετά την έκρηξη στην πλατφόρμα η οποία στοίχισε τη ζωή σε 11 εργάτες.

Συνυπολογίζοντας τις ποσότητες πετρελαίου από την τρίτη διαρροή, οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πετρελαιοκηλίδα μπορεί να φθάσει- εάν δεν βρεθούν τρόποι να σταματήσει η διαφυγή τόσο μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου καθημερινά- το μέγεθος εκείνης που είχε δημιουργηθεί το 1989 από το τάνκερ «Εxxon Valdez». Τότε είχαν διαρρεύσει περίπου 45 εκατομμύρια λίτρα πετρελαίου στο Πρινς Γουίλιαμ Σάουντ της Αλάσκας και οι οικολογική καταστροφή ήταν τεράστια.


Κοτόπουλο με πιπεριές & κρεμμύδια!





Υλικά

1 κούπα λάδι
4 κρεμμύδια (μέτρια) σε ροδέλες
2 πράσινες πιπεριές σε ροδέλες
2 κόκκινες πιπεριές σε ροδέλες
2 κιτρινές πιπεριές σε ροδέλες
400 γραμ.μανιτάρια φρέσκα (κατα προτήμηση) κομμένα σε φέτες
4 στήθη κοτόπουλο κομμένα σε μερίδες
1/2 κούπας κρασί κόκκινο
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 κουπα κρέμα γάλακτος ή 3 κ.σ γιαούρτι (προαιρετικά)

Εκτέλεση

Ζεστάνετε το λάδι σε κατσαρόλα, επάνω σε δυνατή φωτιά.
Ρίξτε μέσα τα κρεμμύδια, τις πιπεριές, τα μανιτάρια και σοτάρετέ τα ανακατεύοντας συχνά για να μην κολλήσουν.
Βγάλτε τα με τρυπητή κουτάλα, στραγγίζοντάς τα καλά.
Ρίξτε στην κατσαρόλα τα κομμάτια του πουλιού και σοτάρετέ τα καλά απ' όλες τις πλευρές.
Προσθέστε τα μανιτάρια , τα κρεμμύδια με τις πιπεριές, και σβήστε με το κρασι.
Αλατοπιπερώστε!
Ανακατέψτε όλα τα υλικά, σκεπάστε την κατσαρόλα και σιγοβράστε ώσπου να μαλακώσουν και το φαγητό να μείνει με ελάχιστη σάλτσα. Ρίξτε την κρέμα γάλακτος,ή το γιαούρτι  ανακατέψτε και κατεβάστε από τη φωτιά.

Καλή επιτυχία!

Φτιάξτε τα δικά σας κρουτόν!


Kόψτε το ψωμί σε χοντρές φέτες και αφαιρέστε την κόρα.



Στη συνέχεια, κόψτε την ψίχα σε μικρά ή μεγαλύτερα κομματάκια, ανάλογα με το πώς τα προτιμάτε.
Aλείψτε τα με λίγο ελαιόλαδο και τοποθετήστε τα σε ένα ταψί.


Ψήστε τα κυβάκια στο φούρνο στους 200ο C, φροντίζοντας να τα ανακατεύετε κατά διαστήματα. Mόλις πάρουν ένα ελαφρύ καφέ χρώμα, βγάλτε τα από το φούρνο. Για να βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά τραγανά, τρυπήστε τα με ένα πιρούνι.




Προτιμήστε ψωμί μαύρο, ολικής άλεσης ή πολύσπορο, που είναι πολύ πλούσιο σε φυτικές ίνες, απαραίτητες για την καλή υγεία του πεπτικού συστήματος.

Όταν το ψωμί είναι φρέσκο και μαλακό, δεν κόβεται εύκολα. Aφήστε το, λοιπόν, να μπαγιατέψει 1-2 μέρες.

Aν δεν καταναλώσετε αμέσως τα κρουτόν, μπορείτε να τα κλείσετε αεροστεγώς και να τα φυλάξετε στο ψυγείο για 2 εβδομάδες.

• Tα αρωματικά είναι ιδανικά για να προσθέτουν γεύση και άρωμα στα κρουτόν σας. Πασπαλίστε λοιπόν τα κομματάκια ψωμιού με ένα μείγμα μπαχαρικών πριν τα βάλετε στο φούρνο, ώστε να απορροφήσουν το άρωμά τους. Ένας απλός και πολύ γευστικός συνδυασμός είναι λίγη ρίγανη, πιπέρι και κύμινο. Aν προτιμάτε κάτι πιο πικάντικο, μη διστάσετε να ρίξετε ακόμα και κάρι ή πάπρικα.



• Για να δώσετε... ελληνική γεύση στα κρουτόν σας, ρίξτε τα κομματάκια σε ένα μπολ με τριμμένη ντομάτα, λίγο ελαιόλαδο και ρίγανη. Aφήστε τα για λίγα λεπτά στο μείγμα.

• Aφού ψήσετε τα κομματάκια ψωμιού στο φούρνο, μπορείτε να τα περάσετε από το μπλέντερ και να τα χρησιμοποιήσετε ως γαρνιτούρα σε λαχανικά που θεωρείτε άγευστα (π.χ. μπρόκολα, σπαράγγια). Eπιπλέον, τα θρυμματισμένα κρουτόν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως γέμιση (π.χ. σε πιπεριές).


Καλή επιτυχία!


Η μαμά τους η κυρία Κοτσυφίνα! :):):)

Πριν λίγο καιρό σ' ένα απο τα αναριχώμενα φυτά του κύπου μας , τρώπωνε συνεχώς ενα ζευγάρι κοτσυφιών!

(σε αυτή την φωτό αχνοφαίνεται το θυλικό  κοτσύφι!)





Λίγες μέρες μετά ανακαλύψαμε την φωλιά τους , όπου ειχε μέσα 6-7 αυγά , δεν θέλαμε να τρομάξουμε την μαμα κοτσυφίνα και την αφήσαμε ήσυχη να συνεχίσει την τόσο σπουδαία "δουλειά" που της είχε η φύση αναθέσει!!!

Παρακολουθούσαμε καθημερινά απο μακρυά την πορεία των 2 πουλιών! Πότε η μαμα ήταν μεσα στην φωλιά , διατηρόντας τα αυγουλάκια της ζεστά και ο μπαμπάς τριγυρνούσε προς αναζήτηση τροφής και πότε το αντίθετο!

Το μόνο που κάναμε ήταν να αφήνουμε κομάτια απο ψωμί στην άκρη απο το πεζούλι που αναριχώταν το φυτό!

Πρίν λίγο μας περίμενε μια έκπληξη ! Τα αυγουλάκια είχαν σπάσει!
6 μικρά , πανέμορφα , κοτσυφάκια είχαν πάρει την θέση των αυγών την φωλιά!
Μοιράζομαι λοιπόν μαζι σας αυτές τις σπάνιες πραματικά φωτογραφίες!









Για κάποιες τέτοιες στιγμές χρειάζετε μια επαγγελματική φωτ.μηχανή!





Ακόμα έψαξα στο νετ κ βρήκα διάφορες ενδιαφέρουσες πληροφορίες :

Ο ΚΟΤΣΥΦΑΣ 

Ένα από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα πουλιά στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι ο μαύρος κότσυφας. Τ' αρσενικά έχουν τελείως μαύρο χρώμα και κίτρινη μύτη. Τα θηλυκά έχουν ανοιχτότερο χρώμα στη ράχη, σχεδόν σκούρο καφέ, ενώ στην κοιλιά είναι πιο ανοιχτό.


Ο κότσυφας ανήκε στα είδη που ζούσαν στα δάση και μάλιστα στα πυκνά φυλλώματα των δέντρων. Σήμερα τα κοτσύφια ζουν σχεδόν παντού, ακόμη και σε κατοικημένους χώρους, στα πάρκα των πόλεων κλπ.

Ζει κι εξημερώνεται πολύ εύκολα στο κλουβί κι η λαλιά του είναι πολύ μελωδική. Δεν έχει βέβαια τη διάρκεια της τρίλιας του αηδονιού και του καναρινιού, αλλά είναι μελωδικότερη από αυτές.

Χτίζει τη φωλιά του κυρίως στα χαμηλά δέντρα, αλλά και σε θάμνους. Το θηλυκό γεννά 2 - 3 φορές το χρόνο 4 - 5 αβγά, που έχουν ένα πολύ ελαφρό πρασινογάλαζο χρώμα.

Ο κότσυφας τρέφεται κυρίως με σκουλήκια, κάμπιες, διάφορα έντομα, που όμως κυνηγά πάντα κάτω στη γη. Ακόμη τρέφεται με ρόγες καρπών όπως είναι τα σταφύλια, βατόμουρα, κούμαρα, κισσόμηλα κλπ.

Τα κοτσύφια δεν ανήκουν στην κατηγορία των πουλιών που προκαλούν καταστροφές στην παραγωγή. Παράλληλα δεν μπορούν να καταταχτούν στην κατηγορία των ωφέλιμων πουλιών.

Στη χώρα μας υπάρχουν κοτσύφια που μένουν μόνιμα, αλλά υπάρχουν και μερικά που το καλοκαίρι μεταναστεύουν στα βόρεια, για να επιστρέψουν το φθινόπωρο και να ξεχειμωνιάσουν.
Είναι από τα πρώτα πουλιά που φτιάχνει τον Μάρτη την φωλιά του.

Επιλέγει να την χτίσει όχι πολύ χαμηλά στο έδαφος αλλά όπου υπάρχει πυκνή θαμνώδης βλάστηση. Με λεπτά κλαδάκια, χόρτα, τρίχες, λάσπη και φτερά επιμελείται με επιδεξιότητα την κατασκευή μιας καλαθωτής περίτεχνης φωλιάς. Εκεί γεννάει από 3-6 γαλαζωπά αυγά με καφεκόκκινα στίγματα και μέχρι τέλος του Ιουνίου που τελειώνει η αναπαραγωγική περίοδος γεννάει ακόμα 2-3 φορές. Η περίοδος της εκκόλαψης διαρκεί από 15-19 ημέρες και την φροντίδα των νεοσσών αναλαμβάνουν εξίσου και οι δύο γονείς για είκοσι περίπου μέρες. Η πλήρης ανεξαρτητοποίηση έρχεται μετά την 35η μέρα. Πολλές φορές η κακοκαιρία του Μαρτίου δεν αφήνει τους ευάλωτους νεοσσούς να επιβιώσουν και ο στοργικός κότσυφας καταδικάζεται να περιμένει την επόμενη γέννα για να δει τα παιδιά του να ξεπεταρίζουν από την φωλιά. Κάθε ζευγάρι καταλαμβάνει την δική του περιοχή και τα αρσενικά δεν διστάζουν να οδηγηθούν και σε τραυματισμούς για να προστατέψουν την περιοχή τους από άλλα πουλιά του είδους τους.


Κατά την αναζήτηση της τροφής του πεταρίζει χαμηλά πάνω από το έδαφος και ψάχνει στα χαμόκλαδα και τις ρίζες των δέντρων να βρει ελιές, σπόρους, κούμαρα, έντομα, γαιοσκώληκες, μούρα και φρούτα από οπορωφόρα δέντρα. Αν και καχύποπτο πουλί, δεν διστάζει να τρυπώσει με θράσος ακόμα και σε αυλές σπιτιών προκειμένου να εξασφαλίσει την απαραίτητη τροφή. Έχει την ικανότητα να ανασηκώνει με το ράμφος του τα φύλλα ψάχνοντας από κάτω για έντομα και σαλιγκάρια και να στρέφει το κεφάλι κοιτώντας λοξά με τα μεγάλα του μάτια.

Το εντυπωσιακό κελάηδημα του κότσυφα έχει δυνατό, καθαρό, μελωδικό ήχο που ακούγεται από τον Φλεβάρη μέχρι περίπου τον Ιούλιο. Προσελκύει το θηλυκό με γλυκά καλέσματα ενώ όλο το φθινόπωρο και τον χειμώνα κελαηδά υποτονικά.











Άλμα 85 μέτρων πάνω από τον ισθμό της Κορίνθου



Όταν γίνεται λόγος για τον πιο ριψοκίνδυνο freestyle motocross αναβάτη του κόσμου το μοναδικό όνομα που αναφέρεται είναι αυτό του 28 Αυστραλού Robbie Maddison. Ο παγκόσμιου φήμης πρωταθλητής του ελεύθερου μότοκρος - για να πούμε και το όρο στα Ελληνικά -βρέθηκε στο Λουτράκι για να επιχειρήσει το πιο τρελό και επικίνδυνο άλμα με μοτοσικλέτα, να διασχίσει τον Ισθμό της Κορίνθου πετώντας στην κυριολεξία με την μοτοσικλέτα του από το ένα πρανές στο άλλο. Ένα άλμα μήκους 85 μέτρων, χωρίς δίκτυ ασφαλείας, με το χάος του κενού κάτω από τα πόδια του. Ένα άλμα που απαιτεί τεράστια συγκέντρωση και φυσικά κότσια καθώς σε αυτό το εγχείρημα δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία. Ο Robbie Maddison επιχείρησε και κατάφερε με μια Honda 500 κυβικών, να απογειωθεί από την νοτιοδυτική πλευρά του Ισθμού της Κορίνθου και να προγειωθεί απέναντι, ενθουσιάζοντας τους πάντες!

Κρασάτες Μπριζόλες!


Υλικά

4 χοιρινές μπριζόλες
1 ποτήρι λευκό ξηρό κρασί
χυμό απο 1/2 λεμόνι
αλάτι
πιπέρι
ρίγανη
1/2 ποτήρι ελαιόλαδο
1 κ.σ μουστάρδα(προαιρετικά)

Εκτέλεση

Πλένουμε το κρέας κ το σκουπίζουμε με χαρτι κουζίνας.
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ τηγάνι και τσιγαρίζουμε το κρέας απο όλες τις πλευρές μέχρι να ροδίσει καλά.
Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε το λεμόνι κ 1 φλ. νερό (όπου έχουμε διαλύσει την μουστάρδα).
Αλατοπιπερώνουμε , ρίχνουμε την ρίγανη και αφήνουμε το φαγάκι μας να σιγοβράσει μέχρι να μαλακώσει το κρέας κ να μείνει μόνο με το λαδάκι του.
Σερβίρουμε με πατάτες , ρυζι , ζυμαρικά!

Καλή επιτυχία!

Αποστολή: Επίπεδη κοιλιά!





Οι γραμμωμένοι σας κοιλιακοί και η επίπεδη κοιλιά αποτελούν μετά την εγκυμοσύνη ένα μακρινό όνειρο. Κι όμως, μπορείτε να τα αποκτήσετε ξανά σε ελάχιστο χρόνο με ένα πρόγραμμα που συνδυάζει απλές ασκήσεις, σωστή διατροφή και μερικά έξυπνα τρικ.


Ισορροπημένη διατροφή χωρίς στερήσεις ή υπερβολές, κάποιες σταθερές και εύκολες ασκήσεις που θα τονώσουν τους μυς είναι το μόνο που χρειάζεστε για να εξαφανίσετε τα περιττά κιλά που άφησε το καλοδεχούμενο μωρό στο σώμα σας.




Τροφές που καίνε το λίπος στην κοιλιά


Κόκκινα φασόλια

Πλούσια πηγή φυτικών ινών, φασολαμίνης και γλουταμίνης. Οι φυτικές τους ίνες βοηθούν στη μείωση της θερμιδικής πρόληψης ελαττώνοντας την απορρόφηση του διατροφικού λίπους. Η φασολαμίνη ασκεί ήπια ανορεξιογόνα δράση και μπορεί να ελαττώσει τη μετατροπή των αμύλων σε σωματικό λίπος καθυστερώντας την απορρόφησή τους. Η γλουταμίνη προστατεύει το έντερο και τον μυϊκό ιστό από τις αρνητικές επιδράσεις του έντονου στρες.


Κοκκινόψαρο

Αποτελεί εξαιρετική πηγή τεσσάρων ουσιωδών συστατικών που βοηθούν στη μείωση του κοιλιακού λίπους. Περιέχει πρωτεΐνες αργής διάσπασης, Ω-3 λιπαρά, ασβέστιο και ψευδάργυρο.

Τσάι


Το τσάι (ειδικά το μαύρο και το πράσινο), περιέχει κατεχίνες, οι οποίες μειώνουν την επιθυμία μας για υδατάνθρακες και προκαλούν ήπια θερμογένεση, που επιταχύνει την κινητοποίηση, συνεπώς και την καύση του λίπους.


Φυτικές ίνες

Οι φυτικές ίνες είναι μια μορφή υδατανθράκων που βρίσκεται στα φρούτα, στα λαχανικά και στα προϊόντα ολικής άλεσης. Καταναλώνοντας λοιπόν φυτικές ίνες βοηθάμε τον οργανισμό να γλιτώσει από τη δυσκοιλιότητα.


Νερό


Το νερό βοηθάει τον οργανισμό να αποβάλλει το επιπλέον νάτριο, γεγονός που συμβάλλει στην καταπολέμηση του φουσκώματος. Επίσης, βοηθάει στην αποβολή των υποπροϊόντων που δημιουργούνται όταν ο οργανισμός επεξεργάζεται πρωτεΐνες και λιπαρά και μεταφέρει θρεπτικά στοιχεία στους μυς.


Μυρωδικά, βότανα και μπαχαρικά


Χρησιμοποιήστε άφοβα άνηθο και δεντρολίβανο, γιατί βελτιώνει την πέψη και βοηθάει στο ξεφούσκωμα. Επίσης, τα αιθέρια έλαια της κανέλας βοηθούν στο να χαλαρώνει το έντερο και να αποφεύγονται τα φουσκώματα.


Ρύζι ολικής άλεσης

Πολλοί πιστεύουν πως το ρύζι συμβάλλει στη δυσκοιλιότητα. Γι’ αυτό, προτιμήστε αυτό της ολικής άλεσης ή προτιμήστε να το συνδυάσετε με λαχανικά ή με καυτερή πιπεριά. Κάτι ξέρουν Ινδοί και Κινέζοι.


Λάδι


Λάδι ελιάς, ηλιέλαιο, καρυδέλαιο και το λάδι που βρίσκεται στα λιπαρά ψάρια βοηθούν όχι μόνο στην αποφυγή καρδιοαγγειακών νοσημάτων, αλλά και στη σωστή λειτουργία του εντέρου.




Ποιες ασκήσεις θα βοηθήσουν την κοιλιά μου;


Η καλύτερη άσκηση που θα βοηθήσει να σμιλέψετε ξανά το κορμί σας είναι αναμφισβήτητα η κολύμβηση. Ύπτιο, κρόουλ ή ελεύθερο, όποιο στυλ κι αν προτιμάτε, κάντε το με ρυθμό. Η αντίσταση του νερού θα τονώσει τους μυς σας με τον καλύτερο τρόπο. Μια αποτελεσματική άσκηση: Ξαπλώστε σε ύπτια θέση μέσα στο νερό κρατώντας σταθερό το κεφάλι και τα χέρια κολλημένα στον κορμό. Κάντε μικρά ψαλίδια κρατώντας τα πόδια ούτε πολύ σφιχτά ούτε πολύ χαλαρά. Κατά τη διάρκεια της άσκησης προσπαθήστε να αναπνέετε από την κοιλιά εκπνέοντας αργά και βαθιά. Αν θέλετε –ανάλογα και με τα σημεία του σώματος που χρειάζονται ενίσχυση– μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλτήρες, βατραχοπέδιλα ή σανίδα κολύμβησης. Οποιοδήποτε δηλαδή αξεσουάρ μπορεί να βοηθήσει στην επιπλέον αντίσταση στο νερό.


3 μυστικά για γρήγορο αποτέλεσμα


Η αερόβια άσκηση νωρίς το πρωί και με άδειο στομάχι διατηρεί το μεταβολισμό ψηλά για περισσότερη ώρα, αυξάνοντας έτσι τη συνολική ημερήσια καύση λίπους για το σώμα γενικά και για την κοιλιά ειδικότερα.


Νερό: Αν δε σας αρέσει να πίνετε νερό, αντικαταστήστε το με βότανα και προσθέστε λίγο χυμό λεμονιού (για έξτρα βιταμίνη C) ή πέταλα από άνθη πορτοκαλιού (για χαλάρωση).


Μασάζ: Επειδή η κοιλιά είναι μια περιοχή τεμπέλικη, όπου η κυτταρίτιδα αποθηκεύεται εύκολα, αφιερώστε της ένα δεκάλεπτο μασάζ μετά το ντους. Βάλτε στο χέρι κρέμα αδυνατίσματος ποσότητα ίση με ένα μεγάλο καρύδι και τρίψτε τη με απαλές κυκλικές κινήσεις. Με καθημερινό μασάζ σε δύο με τρεις μήνες θα δείτε πραγματική διαφορά.


Τα συχνά γεύματα


Τα μικρά και συχνά γεύματα (εννοείται υγιεινά) καταπολεμούν την αίσθηση της πείνας. Ακόμη και το άρωμα ενός φαγητού προκαλεί έκκριση υδροχλωρικού οξέως στο στομάχι, με αποτέλεσμα αν αυτό είναι άδειο να το ερεθίζει και να επιδεινώνει τον τυμπανισμό. Μια φρυγανιά, ένα φρούτο ή μια μικρή μπάρα δημητριακών είναι αρκετά για να σας χορτάσουν χωρίς να σας παχύνουν.


Οι σωστές τροφές……που θα πρέπει να καταναλώνετε καθημερινά:


350γρ. λαχανικά ωμά, ψητά ή στον ατμό
250γρ. φρούτα
250γρ. ψάρι ή μοσχάρι ψητά ή στον ατμό
250γρ. ψωμί ή ρύζι ολικής άλεσης ή ψητές πατάτες ή μακαρόνια




Τριήμερο πρόγραμμα για επίπεδη κοιλιά


Ημέρα 1η
Πρωινό
1 μπανάνα
1 φέτα ολικής άλεσης με λίγο ταχίνι
Δεκατιανό
1 μπολ καρότα
Μεσημεριανό
150γρ. ψάρι ψητό
2 φλ. ψιλοκομμένο μαρούλι και ντομάτα με 2 κ. γλ. ελαιόλαδο
1 κριθαρένιο παξιμάδι
Απογευματινό
1 γιαούρτι με 2% λιπαρά
Βραδινό
ομελέτα με δύο αυγά, πιπεριές, μανιτάρια με 2 κ. γλ. ελαιόλαδο
Ημέρα 2η
Πρωινό
1 φλ. δημητριακά ολικής άλεσης
1 φλ. γιαούρτι 2%
Δεκατιανό
1 μπανάνα
Μεσημεριανό
150γρ. κοτόπουλο στήθος στη σχάρa
3-4 πατάτες φούρνου
σαλάτα με ντομάτα και αγγούρι
Απογευματινό
1 γιαούρτι με 2% λιπαρά
Βραδινό
σαλάτα με 2 φλ. μαρούλι και 1 ντομάτα
60γρ. τόνο σε νερό, 2 κ. σ. καλαμπόκι και 2 κ. γλ. ελαιόλαδο
Ημέρα 3η
Πρωινό
1 βραστό αυγό
1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης
1 μικρό ποτήρι χυμό πορτοκάλι
Δεκατιανό
1 γιαούρτι με 2% λιπαρά
Μεσημεριανό
1 μπριζόλα μοσχαρίσια με λεμόνι
2 φλ. λαχανικά ωμά ή βραστά
1/2 φλ. καστανό ρύζι
Απογευματινό
1 μπανάνα
Βραδινό
1 μεγάλο κριθαρένιο παξιμάδι με τριμμένη ντομάτα, 1-2 ελιές, 30γρ. τριμμένη φέτα και 1 κ. γλ. ελαιόλαδο

Αποφύγετε…


@ να μιλάτε όταν τρώτε.
@ τα αεριούχα ποτά, καθώς επίσης και να πίνετε ροφήματα με καλαμάκι.
@ τις τροφές που φουσκώνουν, όπως το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο, το φρέσκο κρεμμύδι και το σκόρδο.
@ τις καραμέλες, τις τσίχλες καθώς και τα γλυκά με υποκατάστατο ζάχαρης, όπως σορβιτόλη και μαλλιτόλη, μια που αυτές οι ουσίες ευθύνονται για τα φουσκώματα.
@ όσο γίνεται το στρες.
Έρευνες δείχνουν πως όταν έχουμε στρες ο οργανισμός μας ενεργοποιεί την κορτιζόλη, ορμόνη που αυξάνει την όρεξη και αποθηκεύει λίπος γύρω από την κοιλιά.

πηγή : http://www.in.gr/

Καλημέρα , καλημέρα!

Σαπουνόφουσκα!


Μία τεράστια φούσκα τη στιγμή που πρόκειται να σκάσει αποθανάτισε ένας φωτογράφος με την μηχανή του υψηλής ανάλυσης και αργής κίνησης! Το αποτέλεσμα της εικόνας, είναι η ανταμοιβή της υπομονετικής διαδικασίας που ακολούθησε ο καλλιτέχνης!
Η σαπουνόφουσκα είναι ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πριν σκάσει, ενώ βρίσκεται όπως φαίνεται σε πλήρη σχηματισμό.
Όπως εξομολογείται ο φωτογράφος, Ρίτσαρντ Χικς «είναι πολύ ικανοποιητικό να φωτογραφίζεις κάτι που σκέφτεσαι καιρό και τελικά να το βλέπεις να γίνεται πραγματικότητα. Θα ήταν τέλειο και να ηχογραφούσα την φυσαλίδα τη στιγμή της έκρηξης, παρουσιάζοντας λεπτό προς λεπτό σε αργή κίνηση την έκρηξη», ενώ τόνισε: «Η εικόνα δεν είναι δημιούργημα του Photoshop. Απλώς τα το χρώμα προστέθηκε, για να γίνει πιο έντονο».



ΠΗΓΗ:TELEGRAPH.GR

Ζωγραφική με δαχτυλομπογιές!


Μια από τις πιο όμορφες στιγμές στη ζωή της τάξης στο νηπιαγωγείο ή το δημοτικό σχολείο είναι η ώρα που τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να διακοσμήσουν τα παράθυρα του χώρου στον οποίο ζουν καθημερινά. Στο βιβλίο "Ζωγραφίζουμε τα παράθυρά μας" τα παιδιά κάθε ηλικίας, οι γονείς αλλά κυρίως οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί θα βρουν υπέροχες ιδέες για χειροτεχνικές κατασκευές, οι οποίες θα κοσμήσουν τα παράθυρα του σπιτιού και την αίθουσα του νηπιαγωγείου ή του δημοτικού σχολείου.

Παράλληλα, όμως, πέρα από τη διασκέδαση την οποία προσφέρει, το βιβλίο αυτό επιτρέπει στον εκπαιδευτικό ή στο γονιό να εμφυσήσει στα παιδιά την ενεργοποίηση των δεξιοτήτων αλλά και της πειθαρχίας μέσα από την ομαδική συνεργασία που απαιτείται για την κατασκευή στολιδιών με μαρκαδόρους για γυαλί και δαχτυλομπογιές, με μοτίβα εμπνευσμένα από το φυσικό περιβάλλον.

Οι σαφείς οδηγίες και τα πατρόν που περιέχονται στο βιβλίο συμβάλλουν στην ευκολότερη πραγματοποίηση κάθε προτεινόμενης δημιουργίας τόσο στο σπίτι, όσο κυρίως στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο, ενώ οι λαμπερές ζωγραφιές στα παράθυρα θα συνοδέψουν γιορτές όπως είναι τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά αλλά και οι Απόκριες ή τα γενέθλια.
 
Περίληψη Δραστηριοτήτων







Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να ζωγραφίζουν με δαχτυλομπογιές και να είναι ακατάστατα! Ευτυχώς, είναι εύκολο να συμμετέχουν σε αυτήν την χαρά και να ληφθούν μερικά μέτρα προκειμένου να κρατηθεί η ακαταστασία υπό έλεγχο.


Τι θα χρειαστείτε


Φόρμα εργασίας ή ποδιά / χαρτί / δαχτυλομπογιές τις οποίες μπορείτε να φτιάξετε ή να αγοράσετε/ Δαχτυλομπογιά: προσθέστε μία με τρεις κουταλιές της σούπας (15 με 45 ml) υγρής αμυλόκολλας σε μια κουταλιά της σούπας (15 ml) τέμπερα.




Πώς να Παίξετε


Επιλέξτε ένα δωμάτιο στο σπίτι όπου αισθάνεστε άνετα να αφήσετε το παιδί σας να χρησιμοποιήσει μπογιές. Κατόπιν καλύψτε το πάτωμα και το τραπέζι με εφημερίδα. Βοηθήστε το παιδί σας να σηκώσει τα μανίκια του και να φορέσει μια ποδιά, μια φόρμα εργασίας ή ένα φαρδύ μπλουζάκι για να προστατεύσετε τα ρούχα από την μπογιά.


Ζητήστε από το παιδί σας να απλώσει το χρώμα σε κάποιο χαρτί. Ρίξτε μια κουταλιά της σούπας (15 ml) νερού πάνω στην επιφάνεια και δείξτε πόσο ολισθηρή γίνεται. Μπορείτε επίσης να αντιστρέψετε τη διαδικασία και να ρίξετε ένα κουταλάκι του γλυκού (5 ml) δαχτυλομπογιάς πάνω σε υγρό χαρτί. Συγκρίνετε τις διαφορετικές υφές.


Αρχίστε με ένα βασικό χρώμα. Παρουσιάστε άλλα χρώματα βαθμιαία έτσι ώστε το παιδί σας να μπορεί να τα αναμίξει και να παρατηρήσει πώς αυτά αλλάζουν. Αφήστε το παιδί σας να συμμετέχει στη διαδικασία και συζητήστε για το πώς νιώθει κανείς να ζωγραφίζει με τα δάχτυλα. Ενθαρρύνετέ το να περιγράψει αυτό που κάνει.


Βάλτε μια μουσική που να κάνει τα μικρά δάχτυλα να θέλουν να κουνιούνται! Δείξτε στο παιδί σας πώς να χρησιμοποιήσει τα δάχτυλά του για να ζωγραφίσει. Μπορείτε να κάνετε ένα αντίγραφο της ζωγραφιάς του παιδιού σας τοποθετώντας ένα άλλο κομμάτι χαρτί, στο ίδιο μέγεθος ή μεγαλύτερο, πάνω από την επιφάνεια ζωγραφικής και πιέζοντάς το απαλά προς τα κάτω.


Εάν το παιδί σας είναι απρόθυμο να λερώσει τα χέρια του με τις δαχτυλομπογιές, μπορείτε να τις αντικαταστήσετε με άλλα υλικά, όπως υγρό σαπούνι, κρέμα ξυρίσματος προσθέτοντας μια σταγόνα χρωστικής ύλης για φαγητά, ακόμη και μους σοκολάτας!




Κόλπα & Συμβουλές


Το αδιάβροχο χαρτί ή το ειδικό χαρτί για ζωγραφική με δαχτυλομπογιές σας επιτρέπει να βλέπετε τις μπογιές να στροβιλίζονται και να αναμειγνύονται πολύ καλύτερα.




πηγή : pampers.gr




Μπέρλινερ!



Υλικά

125 ml γαλα χλιαρο
100 γρ βουτυρο η βιταμ
500 γρ Αλευρι
1 φακελακι ξηρή μαγια η 25 γρ φρεσκια
30 γρ ζαχαρη
1 βανιλια
1 κγ αλατι
2 αυγα
λαδι ελαφρυ για το τηγανισμα



Γέμιση

300 γρ μαρμελαδα
λιγη ζαχαρη για το τυλιγμα


Εκτέλεση

Βαζουμε το χλιαρο γαλα σε μια λεκανη και προσθετουμε το βουτυρο να λιώσει
Βαζουμε το αλευρι στην λεκανη του μιξερ κα προσθετουμε την μαγια ανακετευουμε λιγο,
Προσθετουμε και το λιωμενο γαλα-βουτυρο και ολα τα αλλα υλικα και με τον γαντζο του μιξερ τα ανακατευουμε στην μικρη ταχυτητα να ενωθουν ολα τα υλικα. Μετα για 5 λεπτα στην γρηγορη ταχ.εως να γινει μια μαλακη ζυμη
Σκεπαζουμε την ζυμη και την βαζουμε σε ενα ζεστο μερος να φουσκωσει και να διαπλασιαστεί σε ογκο
Βαζουμε το λαδι στην φριτέζα να ζεσταθεί στους 180 βαθμους
Βαζουμε στον παγκο εργασιας λιγο αλευρι και και ριχνουμε την ζυμη και την ζυμωνουμε για πολύ λιγο, παίρνουμε απο το ζυμαρι και κανουμε μικρα μπαλακια σχεδον 16, προσεχουμε ομως να μην εχουν σχισίματα.

Παίρνουμε μια πετσετα κουζινας την αλευρωνουμε και βαζουμε στην σειρα τα μπαλακια,τα σκεπαζουμε με μια αλλη πετσετα,και τα αφηνουμε παλι να φουσκωσουν και να διπλασιαστουν σε ογκο
Τα ριχνουμε στο καυτο λαδι να παρουν ενα χρυσο χρωμα και μετα τα γυριζουμε απο την αλλη πλευρα
Τα βγαζουμε με μια τρυπητη κουταλα και τα ριχνουμε αμεσως στην ζαχαρη
Τα βαζουμε σε μερος να κρυωσουν
Την μαρμελαδα την περναμε απο μια σιτα η τρυπητό την βαζουμε σε μια σακκουλα κορνε, βαζουμε και το μυτερο εργαλειο και μετα με αυτο γεμίζουμε τα μπερλινα
Άμα θελετε γεμιση με σοκολατα τα γεμιζετε τα μπαλακια με κομματια σοκολατας πριν τα βαλετε στο λαδι για να τηγανιστουν



Καλή επιτυχία!



Καλημέρα καλό Σαββατοκύριακο!

Παντρεμένες Σαρδέλες!

Ένα ακόμα εξαιρετικό φαγάκι του αγαπημένου μου κ.Μαμαλάκη!



Υλικά για 6 άτομα

1 κιλό σαρδέλες καλά καθαρισμένες
5 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
ψιλοκομμένο μαϊντανό
αλάτι
ρίγανη
μαύρο & κόκκινο πιπέρι




 για τη σάλτσα:

χυμός λεμονιού από 3 λεμόνια
Ίση ποσότητα ελαιόλαδο
2 κουταλάκια του γλυκού μουστάρδα

Εκτέλεση

Ετοιμάζετε τη γέμιση Σ’ ένα μπόλ, ανακατεύετε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και τις 5 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο.
Ανοίγετε στη μέση τις σαρδέλες, αφαιρείτε τη ραχοκοκκαλιά τους, τις γεμίζετε με το μείγμα μαιντανού και τις ενώνετε ξανά. Επαναλαμβάνετε με όσες σαρδέλες θέλετε.
Τις πασπαλίζετε και από τις δυο πλευρές με ρίγανη, αλάτι, μαύρο και κόκκινο πιπέρι. Λαδώνετε μια σχάρα και τις ψήνετε και από τις δυο πλευρές.
Ετοιμάζετε τη σάλτσα Αναμιγνύετε το χυμό λεμονιού ,το ελαιόλαδο ,τη μουστάρδα και τα χτυπάτε με ένα πιρούνι μέχρι να γίνουν μία ομοιογενής πηχτή σάλτσα.
Όταν είναι έτοιμες, τις τοποθετείτε σε μια πιατέλα και περιχύνετε με τη σάλτσα και σερβίρετε!

Καλή επιτυχία!






"Ο Ζαχαρίας και η Σπιτική Μπεσαμέλ"

Το αγόρι της φωτογραφίας που κάθεται τάχα αμέριμνο και ξεφυλλίζει παιδικά βιβλία λέγεται Πάνος Χριστοδούλου. Έχει πατήσει τα 38 και είναι πλέον μπαμπάς!



Ήταν ο σοβαρός της παρέας, αμίλητος, αθόρυβος, με λεπτές κινήσεις στους καρπούς των χεριών του, εκφραστικές. Τότε ήμασταν μικροί και δουλεύαμε στον ημιόροφο της Χρήστου Λαδά. Αυτός, μεγαλύτερος από μένα και έμπειρος, πέρασε γρήγορα στο κεντρικό φύλο. Μεγάλη τύχη συγκριτικά! Ο Πάνος όμως στράβωσε νωρίς. Η δημοσιογραφία δεν του ‘κανε. Το γύρισε στη δικηγορία που την είχε σπουδάσει - την εξασκεί στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες - και στη συγγραφή που ήταν το απωθημένο του.






Τα τελευταία δυο χρόνια είχαμε χαθεί. Ο Πάνος έγινε μπαμπάς της Σοφίας, σύζυγος της Τζοάννας και συγγραφέας παιδικών μυθιστορημάτων. Το τελευταίο του βιβλίο «Ο Ζαχαρίας και η Σπιτική Μπεσαμέλ» παρουσιάζεται την Παρασκευή στην Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης (12.00 – 13.00 στην Αίθουσα 2, Παιδική & Εφηβική Γωνιά, Εκδόσεις Κέδρος).






Ο Ζαχαρίας του λοιπόν αρνείται να μαγειρέψει τα τρόφιμα της κουζίνας γιατί είναι… φίλοι του. Ο αδίστακτος Τσιζμπεργκερίδης στρίβει χαιρέκακα το λιγδιασμένο του μουστάκι. Θα σωθεί άραγε το λαχταριστό εστιατόριο της Πασταφλόρινας που κινδυνεύει με λουκέτο;






Αυτό πήρα να τον ρωτήσω, διαβάζοντας το οπισθόφυλλο. «Δεν θα σου πω, να κάτσεις να διαβάσεις και ‘συ λίγο», απάντησε με ύφος αυστηρό. «Τι σχέση είχες εσύ με τα παιδιά;», συνέχισα. «Μικρός ήθελα να γίνω δάσκαλος». Και γιατί γράφεις; «Γιατί αφού δεν έγινα εκπαιδευτικός, βρήκα εναλλακτικό τρόπο να απευθύνομαι σ’ αυτούς που με καταλαβαίνουν».






Το γκουρμέ του μυθιστόρημα είναι το πέμπτο στη σειρά. Έχουν προηγηθεί «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές» (που είχε προταθεί για το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Διαβάζω), «Τροχονόμος στα Κατσάβραχα», «Ο Ορέστης έχει ορέξεις και πόνο στην κοιλιά», «Το παιδί και τα θυμωμένα αστέρια».



Σκέψεις για το καθημερινό φαγητό

O Ηλίας σχολιάζει..




Πολλές φορές έχω αναλογιστεί το μέτρο που πρέπει να έχει η ανθρώπινη τροφή. Την ποικιλία , αλλά και τις ανθρώπινες ορέξεις που από ένστικτο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν μέσα στα γονίδιά μας. Είναι σαφώς θέμα επιβίωσης. Ο άνθρωπος τρώει ότι μπορεί να βρει. Μέσα στα δεκάδες χιλιάδες χρόνια που έχουν περάσει το πεπτικό σύστημα του ανθρώπου έμαθε να τα τρώει όλα και να τα επεξεργάζεται όλα. Ελάχιστες είναι οι τροφές που δεν μπορεί να φάει, όπως τα άχυρα.


Κάποια στιγμή όμως ο πλούτος και η ευημερία του ανθρώπου έκαναν το φαγητό να πάψει να είναι μέσο επιβίωσης, αλλά μέσο επίδειξης του πλούτου και της πολυτέλειας. Οι εύκολες μεταφορές τροφίμων σε μεγάλες αποστάσεις ευνόησαν αυτό που λέμε υψηλή γαστρονομία που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνάει το όριο και το μέτρο της ανθρώπινης υπόστασης.


Κατά τη γνώμη μου ο άνθρωπος πρέπει να τρώει και να καταναλώνει ότι βρίσκεται σε μια εύλογη απόσταση από κει που ζει και κατοικεί. Πχ το να ζεις στην Αθήνα και να επιζητάς να φας φύκια από τον βόρειο πόλο είναι εντελώς εξεζητημένο, σνομπ και εν ολίγοις απαράδεκτο. Μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτά. Η γεύση αναζητά και ψάχνει καινούργιες συγκινήσεις, οι οποίες όμως μπορούν να της δοθούν όχι μέσα από την κατανάλωση πολύ ακριβών πρώτων υλών, αλλά απλά και μόνο φινετσάτου μαγειρέματος και προσεκτικής επιλογής υλικών που μπορούν να βρεθούν εύκολα και έχουν λογική τιμή.


Ας ψάξουμε μαζί μερικές αλήθειες. Ας πούμε λοιπόν ότι είστε 3 μέρες νηστικοί και στο τέλος της 3ης ημέρας σας βάζουν μπροστά ένα τραπέζι με του θεού τα καλά.


Ότι σας αρέσει και ότι δεν σας αρέσει, πράγματα ακριβά, πράγματα φτηνά, ντόπια και εξωτικά.


Και σας ερωτώ τι είναι αυτό που θα διαλέξετε να φάτε για να κατευνάσετε την διαβολεμένη πείνα σας ;


Τι είναι αυτό που μέσα στις 3 μέρες της πείνας σας ερχότανε συνέχεια στο μυαλό ;


Με σιγουριά μπορώ να σας πω ότι δεν σας ήρθε τίποτα έξω από την καθημερινή σας διατροφή. Πεθυμήσατε πιθανότατα το αγαπημένο φαγάκι που σας έκανε η μανούλα σας. Ίσως φρέσκο ψωμί με καλή φέτα και ντομάτα, ίσως ένα μπέργκερ από το συνοικιακό φαστφουντάδικο.


Η φυσιολογία της γεύσης βασίζεται στην επαναληψιμότητα. Λένε δηλαδή οι ειδικοί και το αποδείξανε με πείραμα που έγινε στην Σκανδιναβία ότι αν ένας άνθρωπος με ηρεμία δοκιμάσει κάποιο τρόφιμο επί 40 φορές περίπου τότε θα του γίνει το πιο αγαπημένο του τρόφιμο.


Το κόστος της τροφής στις μέρες μας πια παίζει μεγάλο ρόλο. Ακόμα όμως μεγαλύτερο παίζει η ποιότητα και δεν ομιλώ για την εξεζητημένη ποιότητα που μπορεί κανείς να βρει σε ειδικά μαγαζιά delicatessen. Εννοώ μια σωστή χρήση πρώτων υλών εγκεκριμένες μεθόδους παραγωγής του τροφίμου που πάω να αγοράσω. Να μην κινδυνεύει η υγεία μου, να μην κινδυνεύουν τα παιδάκια μου και μέσα από αυτό το τρόφιμο και να ικανοποιήσω την γεύση μου, αλλά και να πάρω όλα τα καλά του συστατικά.


Κι όμως έχω μια σχέση ανταγωνιστική με τον κατασκευαστή του τροφίμου που αγοράζω. Σαν να προσπαθεί αυτός να με κοροϊδέψει και εγώ να τον τσακώσω. Ο νόμος τον υποχρεώνει να τα γράφει σχεδόν όλα πάνω στην συσκευασία του με τόσο μικρά γράμματα όμως που αν δεν έχω πάρει μαζί μου τα γυαλιά μου το έχασα το παιχνίδι. Αφήστε που και στατιστικά ούτε το 10% των αγοραστών δεν διαβάζουν την ετικέτα. Το παιχνίδι φίλες και φίλοι είναι σχεδόν χαμένο.


Την ποιότητα της τροφής που τρώγαμε μέχρι την δεκαετία του 70 δεν θα την ξαναβρούμε ποτέ. Σαράντα άγγελοι να κατέβουν από τον ουρανό, διακόσια συντάγματα χωροφυλάκων, η τροφή θα πηγαίνει πάντα προς το χειρότερο. Στην Ελλάδα ακόμα είμαστε σε καλύτερη κατάσταση από πολλές άλλες χώρες.


Παρά την απελπισία μου σας προτρέπω να μην αγοράζετε με γνώμονα την τιμή, αλλά την ποιότητα.


Η φθηνή τιμή είναι το πιο καταστροφικό πράγμα που υπάρχει στην συναλλαγή μας. Φθηνή τιμή σημαίνει έκπτωση για να μην σας πω πτώση στην ποιότητα, στην ποσότητα, στην γεύση, στην περιεκτικότητα.


Η μάνα μου συνηθίζει να λέει απ’ όλα και από λίγο. Και είναι πραγματικά σοφή γυναίκα.

πηγή : eliasmamalakis.gr